6 Haziran 2020 Cumartesi
4 Haziran 2020 Perşembe
Yalnızlık Etamini
Yasemin Şenyurt
04.06.2020
Ankara
31 Mayıs 2020 Pazar
Oruç Aruoba
Oruç Aruoba'yı De Ki İşte kitabı ile tanıdım. De Ki İşte kitabını dokuz ya da on kez alıp başka bir arkadaşıma okuması için verince yeniden aldım, o kitabım duruyor. İlerleyen yıllarda Hani, Uzak, Yakın...Sonra sonra İle tanışmam ve İle'de hayata, ilişkilere dair bulduklarım, özlediklerim...
De Ki İşte'de yaşamı, ölümü, felsefeyi anlatır Oruç Aruoba. Yaşamak ve ölmek arasında ne var gerçekten? Ömür mü? Bilgelik sevgisi mi? Oruç Aruoba'nın yaşamı ve ölümü arasında bilgelik sevgisi var. Hiç bitmeyen bir arayış ve o arayışın içinde bulunan ve insana dokunan cümleler, cümleler şiir gibi...Cümleleri anlamak için başa dönebilmek gerek çoğu kez, baş dediğimiz ağrının en çok hissedildiği yere...
Oruç Aruoba sayesinde yeni hayatıma başladım ben. Oruç Aruoba'yı tanıyan doktorum sayesinde anlamlı yolculuğum başladı. En sevdiğim yazarı hiç görmedim ben, kendisiyle konuşmadım ve kendisine mektup yazmadım. Ama o hep mektup yazdı yeni kitaplarıyla... Yeni kitabı yayımlandı mı diye gittim çoğu kez Dost Kitabevine. Kitaplarında yaşamın anlamını, sevmeyi, özlemeyi buldum. Arayış içindeydim, hala içindeyim, yaşama dokunan cümleler okumak istiyorum. Yeniden ve yeniden onun kitaplarına dönerek konuşacağım.
Yakınımı kaybetmiş olmanın hissi nasıl biliyor musunuz? Bir daha kendisinden mektup alamayacak olmanın hüznü nasıl biliyor musunuz? Cümlelerinden koşa koşa gelen haylaz çocuğa bakıp gülümsüyorum şimdi. Başa dönmek gerek, çocukluğa, eski defterlerin kapaklarına ve oradan ayrılıp kitabevinde dolaşmak gerek, belki de bir yerlerde hiç okumadığım bir kitabı vardır... Ağrının en çok olduğu yeri hissedip kesmemek lazım ağrıyı... Duymalı, duyumsamalı...
Bana yeni bir yaşam hediye ettiğini yazmadım hiç kendisine ama biliyordu bence. Duyuyordu, duyumsuyordu... Yaşamının ve ölümünün arasında neler olup bittiğini bilmeden yakın olunabilir mi? Bir salise paylaşılmadan bir kitap tartışılmış, bir yolculuğa birlikte çıkılmış, birlikte ağlanmış olabilir mi? Oruç Aruoba'yı kitapları ile tanıyan bir okuru olarak çok özleyeceğim.
Gözyaşının ardı arkası kesilmeyecek ve aklımı son kez ve başa dönmemecesine yitireceğimi zannettim bu sabah haberi görünce. Ama başa dönmek gerek, ağrının en çok olduğu yere.
Yasemin Şenyurt
31.05.2020
Ankara
16 Mayıs 2020 Cumartesi
Yaşamın Sonuna Dek
belki ben bir posta kutusunun içinde
büyüdüm
belki çay kaşığına yansıyan güneşe çarptım
sakar oldum
belki de bir gece
kuşkucu thomas resmine bakakaldım
belki de o gece
barok kelimesinin anlamını öğrendim
sanrılarımdan kurtulmam uzun sürdü
bir asır kadar
ne ara onyedinci yüzyıl başına geldik
nasıl oldu da ideal güzelliği aşmak geldi akıllara
belki ben bilim tarihi notlarına dönmeliyim
belki felsefe sözlüğüne
kalbim sanatın öyküsünde kalacak
o kadar açık ki bu
yaşamımın sonuna kadar
eritme tekniğinin bulunmuş olmasına sevinebilirim
yaşamım belki de bu sevince farklı biçimler vermekle geçecek
belki de
caravaggio'yu eleştirdikleri gibi
beni de eleştirsinler istiyorum
bu şiire iki renk yakışıyor
iki rengin iç içe geçişlerine de
üç renk eşlik ediyor
kaç renk var ki zaten diyorlar
ah!
bin renk olduğunu söylesem
kim inanır
aşktan başka
kim inanır bir kitabın bir ömür okunabileceğine
kim inanır sakarlığın şans olduğuna
Yasemin Şenyurt
15.05.2020
Ankara
11 Mayıs 2020 Pazartesi
Bilim Kurgu Değil ki
heyecanla uyandım sabah
mutfağa koştum
sonra pencereye
her şey yerli yerinde baktım
ağaçlar
kuşlar
gökyüzü
ve evde kedilerim
ve yürekteki sevda
her şey yerinde
çay demini aldı
kedilerin suyu azalmış
koştum mutfağa
aradığım her şey
yerli yerinde
bilim kurgu değil ki bu dedim
uyudun
bin yıllık da değildi üstelik uyku
haberlere baktım
her şey aynıydı
bir sevinçli habere yer yoktu
kitaplarıma döndüm
insan heyecanlanıyor
kan ter içinde kalıyor bir sayfada
öteki sayfada haksızlığın olmadığı bir dünya
yüreğime baktım
içinde yazılmamış şiirler var
içinde sevda
içinde umut
ve yeni bir şey gördüm bu sabah
bir güzel hayal
gerçekten de güzel
meydan okuyor bütün haksızlıklara
bir gecede değişmez elbette dünyaya dair şeyler
ama bir gecede öyle büyür ki
bir şiir
sabah onu yazmak için
kan ter içinde kalırsınız
bir gecede öyle büyür ki sevda
değişir ömrünüz
gerçekleriniz de
Yasemin Şenyurt
11.05.2020
Ankara
09.52
6 Mayıs 2020 Çarşamba
İçinden Gemi Geçen Şarkılar (Yasemin Şenyurt hazırladı)
1- gemi- ezginin günlüğü
2- küçük gemiler- nazan öncel
3- vakit yok gemi kalkıyor- hurşid yenigün ve grubu
4- sessiz gemi- hümeyra
5- ayrılış- ezginin günlüğü
6- gemi geliyi gemi- volkan konak
7- ben denizde bir gemi- şevval sam
8- maskeli balo- yeni türkü
9- çılgınım- kayahan
10- teoman- gemiler
2 Mayıs 2020 Cumartesi
Kağıt Taşı Nasıl Yutar?
Şüphenin
insan hayatını allak bullak edebileceği doğrudur. Allak bullak olmuş bir hayatı
yeniden ele almak gerektiği de doğrudur. İnsanın, hayatın ve buluşmaların
değişme imkanı vardır diye bir çerçeve çizelim birlikte. Bu çerçevenin içine
güzel mi güzel bir kağıt koyalım. Bu güzel ve boş kağıda ilk koyacağımız işaret
bir taş olsun ve durup bakalım, taşı nereye yerleştirdik. Küçük bir taş mı bu
yoksa kaya mı çizdik. Ne renk çizdik ve şekli neye benziyor? Sonra da kara kara
düşünelim bu işaretin yanına ne koyardık, uzağına ne yerleştirirdik.
Düşünmeyi bıraktığımız anda kağıda candan bir işaret çizelim. Candan işaret
mi olurmuş desinler, bırakın desinler.
Konuşanlara,
eleştirenlere şüpheye yer bırakacak şekilde baktıktan sonra hayatımıza dönelim.
Çerçevenin içindeki resimde neler istiyoruz başka? Hayal gücümüze güvenerek
taşın yanına çizdiğimiz candan işarete ister güzel diyelim ister çirkin; o
işaretle devam edeceğiz resme. İşaret nasıl bir şeye benziyor? Güneş mi yoksa
şapka mı? Candan işaret kalem mi yoksa taşı yutacak kağıt mı? Kağıt içine kağıt
nasıl çizilebilir demeyin. Bırakın başkaları desin, siz candan işaretinize
neler oluyor ona bakın, lütfen bir müddet durun ve bakın.
Kağıt taşı
nasıl yutacak onu anlatın, şüpheye yer bırakmayacak şekilde. Hangi renk olacak
kağıt, etrafında neler olacak... Çerçeveden taşacak mı yaşama sevinci, ona
bakın. Allak bullak olmuş hayatınızı yeniden ele almaya başladığınız an belki
de bu an. Başkaları "çok güzel" diyebilir, o an durmayın. Başkaları
"bir şeye benzemiyor" diyebilir, o anda da durmayın. Daha çok işarete
ihtiyacınız var mı, lütfen düşünün ve gerekirse işaretlerle dolsun kağıt, izin
verin. Candan işaretler olmasına özen gösterdiğiniz müddetçe o resim
sizin.
Şüphesiz ki
çerçeveden taşan anlam sizin eserinizdir. Durmayın yine de...
Yasemin
Şenyurt
02.05.2020
Ankara
29 Nisan 2020 Çarşamba
Yazıda Saklı Yaşamım
Sevgi Hanımın oğlu doğacaktı. Yedi yaşındaydım ve bizim eve misafir geldi Sevgi Hanım ve eşi. Bana oğlumuzun ismi ne olsun, önerin var mı dediler. Ben de ilkokulda çok sevdiğim arkadaşımın ismini söyledim. Önerimi çok sevdiler... O kadar çok sevdiler ki üç sene sonra kızları olacağı zaman kızımızın ismi ne olsun diye sordular. Ben de yeniden önerimi söyledim ve bu önerim de çok sevildi.
O zamanlar dilinin altındaki baklayı çıkar bakalım deyiminin anlamını bilmiyordum. O zamanlar Türkçenin nasıl zengin bir dil olduğunu bilmiyordum... Sözcüklerin birbirlerine nasıl iyi geldiğini ve uyumsuzluk sözcüğünün hayata uyumunu gördüğümde yazılar yazdım. Şiir yazmaya başladığımda uyak sözcüğünden habersizdim. Yazı yazarken de deneme nedir bilmezdim.
Sevgi Hanım şiirlerimi severdi. Bizim ev benim şiir heyecanımla dolup taşardı. Misafirler geldiğinde bu heyecan katlanarak büyürdü. Dilimin altındaki baklayı çıkardım ve yazar olacağım dedim. İlk kararım bilgisayar mühendisi olmaktı. Çok uzun sürmedi bu hayal ve gerçeklere dönerek yazar olmak istediğimi söyledim. Eylemlerimle uyumlu bu karar sayesinde yazılarım canlandı. Montaigne'i okuduğumda onüç yaşındaydım, deneme türünde okuduğum ilk eserdi.
Öykü yazmak için senelerin sevgiyle ve uyumsuzlukla geçmesi gerekiyormuş. Uyumsuzluğumun beni oradan oraya savurması şartmış. Türkçenin anadilim olmasının mutluluğu Nazım Hikmet'i okuyunca bambaşka bir hal almış. İkinci Yeni şairleri ile tanışınca şiir yazmak tutku olmuş...
Neden uyumsuz olduğumu düşünürken Tomris Uyar'ın Bir Uyumsuzun Notları’nı okumuştum. O yıllarda Uyum Psikolojisi dersi sayesinde denge bulmaya çalışmıştım.
Yaşamımın dengeye kavuşur gibi olması ve yazılarıma dönebilmek yine de zaman ve emek isteyecekti. Öykü yazabilmek için Çehov okumak, Sait Faik öykülerinde kendimden geçmem gerekecekti. Her şeyden önce bir cümle kurmam gerekecekti.
Elektrikler Gidince Kim Gelir, Çöpçüler, Kumdan Kaleler 'i yazmak gerekecek…
Sait Faik öykülerinden Sevgi Soysal'ın kitaplarına yolculuk başlayacak. Tante Rosa yarım kalsa da Yenişehirde Bir Öğle Vakti bitecek. Evin içi kitaplarla dolup taşacak... Deniz şiirleri yazılacak, Lirik Suçlar dosyası oluşacak. Türkçenin büyüsüne kapılıp anraç sözcüğü bulunacak. Yabancı dil öğrenme çabaları hep yarıda kalacak.
Uyumsuz olmak yerine hayallere uymak seçilecek ve ilk kitabım yayımlanacak. Öykü kitabımın adı Mayıs Islığı olacak...
Yazılarımda hakim duygu umuttur; sevgili okur. Bunun en önemli nedeni de mücadele etmekten korkmamamdır. Hakim duygu umuttur çünkü akıl oyunlarının içinden çıkılmış, Sartre'ın Özgürlüğün Yolları okunmuştur. Umuttur duygum çünkü ilk yazım Şizofreni Yazıları' nda yayımlanmış ve kendime güvenim sağlamlaşmıştır.
Yazı öyle güzel bir ev ki; zemini dil, duvarları uyum, çatısı sevgi, penceresi hayaller…
Yasemin Şenyurt
30.04.2020
Ankara
24 Nisan 2020 Cuma
ŞİİR DİRENİŞİ
"Sanat yapıtı olarak yaklaşılan sanat yapıtı, bir bildiri ya da bir soruya yanıt değil, bir yaşantıdır. Sanat yalnızca bir şey hakkında değildir; kendisi de bir şeydir. Sanat yapıtı, yalnızca dünya üzerine bir metin ya da yorum değil, dünyanın içinde bir şeydir."
Susan Sontag
Sanatçı: Örnek Bir Çilekeş kitabının Biçem Üzerine bölümünde Sontag'ın yazdıklarını düşününce şu son günleri de açık seçik düşünme olanağı yakalıyorum. Bir virüs tüm dünyayı etkisi altına alıyor ve insanlar yaşamlarını evlerinde geçirmeye çalışıyor, sokağa çıkma, birliktelik ve dokunmanın olmadığı bir dünyada birbirimizden gitgide uzaklaşırken kitap okuyoruz ya da çalışmalarımıza yoğunlaşmaya çalışıyoruz ama bu her zamankinden daha zor. İnsan ağacın yemyeşil olduğunu görerek, kuşları dinleyerek pencereden bakmakta ise içinde fırtınalar kopar ve dünyaya ait olduğunu hissetmek için bir şeyler yapmak ister.
Bir şeyler yapma isteği bende de çok yoğun ve benim fırtınam alevlenme olarak koptu. İlkbahara aşık, sevmeyi çok seven ve tüm canlılarla diyalog içinde olmaktan büyük mutluluk duyan benliğim adeta bir duvara çarptı. Paramparça olmasına engel olan doktorum Doç.Dr. Haldun Soygür ve dostlarımın varlığı ve şiirlerim oldu. İki yıl önce hazırladığım şiir dosyamdan her gün bir şiir okudum ve youtubeda paylaşmaya başladım. Bu şiirlerin, paylaşımlarımın bana ne kadar iyi geldiğini anladım ve bu süreç devam ediyor. Şu anda şiir direnişi adını verdiğim bu sürecin bir öyküsü de var.
Sanrılar nedeniyle her akşam bu şiirleri paylaşmamın kötü olduğu düşüncesine kapılıyor ve adeta işkence görüyordum. Sabah olduğunda şiiri paylaşmamda kötü hiçbir şey olmadığını tüm kalbimle anlıyor ve gece yaşadıklarımın akıl oyunu olması nedeniyle her gün bu kararı veriyordum: "Korkma, sen güzel bir şey yapıyorsun."
Gece olduğunda yinelenen düşünce bana "yarın sakın yapma" diyordu ve bu geceler uzun sürdü, çok uzun sürdü. Sabaha varır varmaz Sanatın Öyküsü kitabına koşuyordum ve sonra Sontag'ın kitabı da yardımıma koştu. Sihirli Şeyler kanalına şiir kayıtlarını yüklerken heyecan, ilk yorumları okuduğumda, şiirlerin dinlendiriyor denildiğinde duyduğum mutluluk ve sanrının sanrı olarak kabul edilmesi gerekliliği beni güçlendirdi.
Günlük işlerimi aksatmamak, klasik müzik dinlemek ve umutlu olmak gerektiğinden emindim. Sontag'ın kitabına başlayınca doktoruma şunu yazdım: "Bu kitap bana nefes aldıracak, yavaş yavaş okumak istiyorum çünkü özümsemem gerekenler var." Sanat yapıtının yaşantı olması beni çok etkileyen cümlelerden biri ve bu kitap sayesinde şiir direnişi benim için daha anlamlı olmaya başladı.
Sontag, Susmanın Estetiği bölümünde; sanat eserinin, alımlayanın susmayacağını ama sanatçının dört şekilde susabileceğinden bahsediyor ve bu dört şekli anlatıyor. Kendi susma isteğimi ve yazmayı bırakma düşüncemi de (belli dönemlerde yoğun bir şekilde varlığını hissettiren) anlamamı sağlıyor yazar. Susmanın Estetiği bölümüne devam ederken bu yazıyı yazma isteği duydum. İlerleyen günlerde kanalda ayda bir kez "Bu Öyküde Umut Var" bölümünün de yer almasını planlıyorum. Öykülerimden umutlu bölümler okuyacağım. Şiir direnişine öyküler de katılsın istiyorum...
John Berger'in Sanatla Direniş kitabını, Tomris Uyar'ın Kitapla Direniş kitabını ve Sontag'ın Sanatçı: Örnek Bir Çilekeş kitabını öneriyorum eğer henüz okumamışsanız. İnsanın içinde çok zengin bir dünya var, çok farklı yolculuklar vaat eden hayat koşulları var ve umut, cesaret, sevgi var. Bir sağlık sorununu daha önce zengin bir deneyime dönüştürdüğümü düşünen ben corona ile duvara çarptım ve öğrenmeye, direnmeye devam ediyorum.
Uzun gecelerden sonra ilk defa dün rahat bir şekilde uykuya daldım.
Sabah uyandığımda şiirlerime çok şey borçlu olduğumu biliyordum. Sevdiğim insanlara, anneme, doktoruma çok borçlu olduğumu biliyordum. Prof. Dr. Ahmet İnam'ın sözleri geliyor aklıma: "İnsanlar genellikle hayattan alacaklı olduğunu düşünür oysa yanılırlar; hayata borçluyuz". Kendime döndüm ve dedim ki: Şiir direnişi sürsün.
Yasemin Şenyurt
25.04.2020
Ankara
19 Nisan 2020 Pazar
Ceviz, Badem ve Sakız
Sisin içinden çıkıp geldi. Göz gözü görmüyordu, hava soğuktu, içecek bir yudum su yoktu ama misafir dayandı ve geldi. Kapıyı rengarenk boyamıştım, salonda halı yerine renkler vardı, duvarlar renksiz olsa da ev oldukça renkliydi. Kedim Ceviz misafiri benden önce karşıladı gözleriyle. Ceviz'in mırıltıları her zaman kalbime iyi gelmiştir, şifadır. Sisliydi hava. Misafir renkli kapıyı çalarken tedirgindi ama benim evde olduğumu anlayınca rahatladı. Cevizle konuşmaya başladı. Diğer kedim ortalıkta gözükmediği için meraklanacaktım ki misafirin kalp atışları odayı huzurla doldurdu. Diğer kedim mutfağın penceresinden sisli havaya bakıyordu. Diğer kedime seslendi misafir, diğer kedimin adı da Badem.
Badem renkli bir kediydi, tüylerinin renginden söz etmiyorum. Ceviz de renkli ama Badem bir başka...Misafirin sesini sonunda duydu Badem ve kıpırdadı yerinden, kalp kalbe karşıdır dedim misafire tam o anda. Sohbet koyulaşırken sis dağıldı. Ev misafirle şenlendi. Şimdi renklerden bir renk seç dedim misafire. Oyun mu bu dedi gülümseyerek. Ceviz ile Badem koşturuyorlardı evin içinde. Kalbimden geçen renk mi yoksa aklımdaki renk mi dedi misafir. İkisi de olabilir dedim. O da Bademin rengini seçiyorum dedi. Ama o rengarenk dediğmde Ceviz sitem eder gibi miyavladı. O zaman kalbimin rengini, maviyi seçiyorum dedi misafir.
Misafir ev sahibi oldu ve ev sahibi misafir. Sis kalmamıştı. Ceviz ve Badem yorulduklarından olacak uykuya dalmışlardı. Kalbim hızlı hızlı çarptı ev sahibine çayı uzatırken, tadı nasıl olmuştu, merak ediyordum. Ellerine sağlık dedi ev sahibi. Ceviz gerinmeye başladı, uyanacak gibiydi. Badem ise oldukça rahattı. Ceviz'in tuhaf ve güzel bir huyu var diye başladım anlatmaya. Ev sahibi beni dinlerken çantasında bir şey arıyor gibiydi, telefonunu buldu, "bak bu da benim sokakta baktığım kedim, ismi Sakız" dediğinde hayretler içindeydim, ama bu kedi siyah demekle dememek arasında tereddüt ettim bir müddet. Sonunda çenemi tutamadım, söyleyiverdim. Güzelce gülümsedi ev sahibi, düşünceli düşünceli durdu ve dedi ki "bu da benim bakış açımın rengi".
Anlamıştım neden bahsettiğini... Güneşli, pırıl pırıl bir gecede uyurken diye söze, yazıya başlanabilirdi ve ben bunu bu ana kadar bilmiyordum. Üstelik bu söz mantık sınırlarını aşsa da dinlenir ve anlaşılırdı, bunu da bilmiyordum. Ceviz ve Badem pür dikkat bizi dinliyorlardı.
Yasemin Şenyurt
19.04.2020
06.30
Ankara
11 Nisan 2020 Cumartesi
Sihirli Şeyler video kanalım
Merhaba,
Youtube Kanalım Sihirli Şeyler'de hem Dünya Şiirleri Antolojisi'nden şiirler okuyorum hem de çektiğim kısa videoları, yaşama sevinci veren videoları sizlerle paylaşıyorum. Bu çalışmalarımdan birinin linki :
çılgın bir çalışma: yasemin şenyurt
Sevgiler,
Yasemin Şenyurt
20 Mart 2020 Cuma
Korona Virüsü, Kar ve Tomurcuk
 |
| fotoğraf: Yasemin Şenyurt |
Tomurcuklar ve kar aynı anda ağaçlarda olduğu halde nasıl yazı yazamam? Nasıl elim kolum bağlıymışçasına bakakalırım manzaraya? Korona virüsünün yıkıcı etkileri sürerken, insanlar ölürken ve evlerinde hapisken Nazım'ın şiiri geliyor aklıma. Hangi şiir olduğunu tahmin edebiliyor musunuz? Tahmin etmeniz için lafı dönüp dolaştırmaya niyetim yok. Şiir şu:
“Asıl en kötüsü / bilerek, bilmeyerek/ hapishaneyi insanın kendi içinde taşıması...”
Önyargılarla zehirlerken kendimizi, birbirimizi, hayatımızı ne kadar farkındayız yüreğimiz ağzımıza gele gele bir insana kendimizi anlatmanın, içimizi açmanın, birlikte ilkbahar olmanın, "güzel havaların mahvettiği" kişiler olamıyoruz şu virüs nedeniyle ama dokunmak, konuşmak, yaşamak, koklamak, tatmak eylemlerini sorgulamaya başladık. Sorgulamaya başladık avcumuz gibi bildiğimizi zannettiğimiz her şeyi... Sıra önyargılara, ayrımcılığa da gelecek ve sorgulayacağız kendimizi ve inanıyorum ki bir gün "öykünü anlatır mısın?" sorusu, "şiirimi okur musun?" ricası duyulacak her yerde.
Bakakalacağız kara ve tomurcuğa, dilimiz tutulacak ve konuşmadan, yazmadan olasılıkları düşüneceğiz. Bir ihtimal daha var, o da yaşamak mı dersin!
Bir ihtimal daha var, o da anlamak mı birbirimizi, bencillikten sıyrılmak mı bir ilkbahar sabahı? Tüketme çılgınlığını sorguladıkça, birlikte ürettikçe ve paylaştıkça ve bazen kendi dertlerimizi paranteze almayı başarıp "öykünü anlat, nasıl olduğunu söyle" dedikçe hapishanelerden kurtulacağız, kendi içimizdeki hapishanelerden...
Korona virüsü belki de çoğu insanı yaşamın anlamı karşısında savunmasız bıraktı ama biliyorum ki bu savunmasız durum sorgulamalara yol açar ve kişinin değerlerine, ilkelerine, önceliklerine ilişkin derin düşünme ile sonuçlanırsa yaşama sanatı olacak bundan sonrası. ..
Korona virüsünün aynı zamanda insanın doğaya bakış açısını tamamen değiştirmesi gerektiği konusunda önemli bir ikaz olduğunu düşünüyorum. Doğaya hakim, teknolojiye hükmeden insan can evinden vurulurken Sait Faik Abasıyanık "hişt hişt" diyor adeta.
Yasemin Şenyurt
20.03.2020
9 Mart 2020 Pazartesi
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)