Sanatın Anlamı/ Yasemin Şenyurt

28 Şubat 2026 Cumartesi

Yapay Zeka ve Eğitim

 


eylem

 


Bir türlü çözemiyordum anlamını hayatın

Eylemden ve hareketten uzak

Düşüncenin tutsağı olmuştum

Çıkabilirim diyordum ancak daha çok düşünmeli

Çekiliyordum içime 


Çıplak gerçek 

Sürpriz yok dedi 

Merhaba soğuk 

Merhaba zorunluluk

Merhaba yalnızlık

Aynı anda boşluk



Düşüncelerden eylemle çık

Hareket edemiyorum ama diyorum

Çekiliyorum odaya

Eylemden eylem doğar

Pencereyi açsan

Kedi zıplar 

Açıyorum 


Oda

Ben

Dünya 

Nasıl bütünleşir bu kadar parçalanmışlık

Açık pencere 

Açık kapı


Karşılaşalım biraz

Saklanmaktan yana değilim artık

Yürümek

Konuşmak

Sağlama yapmaktır biraz

Kalbim fısıldıyor iyi olanı 

Açık kapıdan çıkıyorum

Yasemin Şenyurt 









Pastel Koyu


Kar tarçın tadında
Tunalıdaki kafeden bakıyorum ona 
Kitap okudum saatlerce kahverengi masada 
Sonra ayağa kalktım
Dengemi sağladım 
Tam tamına böyle oldu

Adım adım geçtim 
İzler ve izler içinden 
Kuruntular sokağından
Oyalanmadan geçtim
Postaneye 
Biliyordum
Kapalıydı bugün 

Kar tarçın tadında 
Bahaneydi postane 
Sırt çantama tutundum 
Açıldı ömrümdeki tüm sayfalar 
Uçtum 
Bulutlar salep kadar yumuşak 
Aklım berrak
Tam tamına böyle oldu
Sonra yazmaya koyuldum 

Kalemi tutmak mesele
Kağıda harf iliştirmek mesele
Dengemi sağladım
Tam tamına böyle oldu 
Yazmaya koyuldum 
Koyuydu her şey 
Pastel koyu 

Yasemin Şenyurt 



25 Şubat 2026 Çarşamba

bütün öyküler

 

Bütün kahvelerin içinden süt geçer
Ilık 
Akdeniz gibi

Bütün yolculukların başlangıcı 
Ilık
Akdeniz gibi

Can erikleri topladım
Yüzüm mayhoş 

Ağladım
Yüzümün yarısı Alanya 

Atladım sulara 
İçimde özgür Willy 

Bütün şiirlerin içinde esrime 
Bütün noktalama işaretlerinde burukluk

Akdeniz gibi uyanır her şehir 
İstanbul dahil 

Çalar saatte kahve izleri 
Geçer içimden Edith Piaf şarkıları 

Bütün öyküler kısa 
Bütün aşklar sonsuz 

Atladım sulara 
Maceracı ruhum benim

Baktım ki şehirde hazan 
Geçsin içimden Attilla İlhan şiirleri 

Parisi ondan öğrenmiştim 
Ayrılığı da 

Bütün aşklar sonsuz
Bütün öyküler kısa 

düşmek

 

Yere düşünce 
Başımda dönen yıldızlar 
Ne tuhaf 

Teşekkür ederim
Dalgınlık ve sokak
Aklım bir karış havada

Dilim dönmüyor şiire
Başımda dönen yıldızlar
Uçmak desen değil 

Çaredir yazmak
İlaçtır ilkbahar 


Yorgun ve lacivert bir kara parçasıyım şimdi
Beyaz ve çizgili bir defterdim dün
Yarın peki yarın 

Değişirken an be an
Yine düşebilirim bir yaprak gibi
Soluk soluğa 

Dağla karışık 
Hayalle eşit
Tonlarca ağır 

Düşmek 

Dalgınlık
Sakarlık 
Ne dersen 

Kaza ya da şans
Düşmek 
Bir yaprak gibi

Dilim dönmüyor gerçeğe 
Ne dersen de 
Hayat arızalı
İnsan yara bere içinde 

İçimden geçen gemiler 
İçim 
Geç 
Ge
Ge
Geç
Gemi 

Yar
Uçurum
Sevgili 
Dil ah dil 
Dön artık 
Gerçeğe 

Şu çalan şarkı
Şu evcil insan
Şu sokak
Düşüş ve yaprak

Baştan çal 
Bu şarkıyı
Sonsuzluğu anımsatıyor 
Teselli
Teşekkür ve yaprak 

Pencere 
Ah 
Pencerenin perdesi 
Daha da ah
Dağlar kadar yüce 

Düşmek 
Başlangıç 
Yolculuk ve dilin dönmesi anlama 

Yasemin Şenyurt