Sanatın Anlamı/ Yasemin Şenyurt

5 Nisan 2013 Cuma

Gecenin Üçünde

 

Gecenin üçünde  uyanırsanız bilirsiniz sizi bir anı  uyandırmıştır. Gecenin üçünde uyanırsanız içinizde düşlerden güzel  bir an başlar.  Dile gelmeyenler uyandırmıştır sizi.  Günlüğünüzde yazılmamış beyaz sayfalar vardır. Sadece tarihlerinin yazılı olduğu bembeyaz sayfalara dokunur ve uyanırsınız.
Yağmurun başlamasına yakın havadaki kokuya ya da sabah olmasına yakın gökyüzündeki renk şölenine duyarsız kalamazsınız.
Bıçağın kemiğe dayandığı anlardır.
Bir şarkının sizi sarıp sarmaladığı nadir zamanlardır.
Deniz sizden  uzak değildir artık.
İstediğini z an istediğiniz şekilde başınız döner.
Başınızın dönmesi memnun eder gözlerinizi.
Bütün dünyanın uyuduğu saatlerdir. 
Daktilonun sesini duyduğunuz buz gibi bir gece gelir aklınıza.
Daktilonun sesi ilk defa korkutmuştur.
Siz daktiloyu da gramofon kadar seversiniz.
Güvercinlerle dolu bir meydanda yürürken  aklınıza gelmesin bu korkum.
Çılgına dönmüş bir kadının iç üşümesini kaç kişi bedeninde hissedebilir ki?
Gecenin üçüdür  ve su içip yatağınıza dönemezsiniz.
Saçları ilk defa kesilecek olan bir kız çocuğunun saçlarının acımasından korkması ne kadar da gerçektir.
 

30 Mart 2013 Cumartesi

Saadet Balığı


Büyülüdür sabahın ilk ışıklarında yazmak ve sarılıp sözcüklere uyanmak. Yatağın sizi mıknatıs gibi kendine çekmesine izin vermemek zordur. Dilekleriniz dün gece de gerçek olmamış ve yarın gece de gerçek olmayacaktır. Yine de içinizdeki saadet renkli bir balık oluverir ve sizi güldürür.

Saadet balığına gülerken kendinize yakalanırsınız.
-Nerelerdeydin?
- Çok uzaktaydım.
Biraz daha bakabilseniz yüzünüzde gül oyukları açılacak. Biraz daha baksaydınız deli olacaktınız. Biraz daha bakacaktınız utanmasaydınız.
Yüzümdeki gül oyuğuna Edip Cansever’in şiirindeki kurbağa zıplayacak diye korkmasam cesur olacaktım. Büyülüdür korkmak. Kırmaktan ,kaybetmekten, kazanmaktan korkmak büyülüdür.  Bilirsiniz ki o varlık ne kaybedilebilir ne de kazanılabilir. O bütün kendine özgülüğüyle yaşanabilir.
Saadet balığının sizin içinizden onun bileklerine kaçmasını isterseniz.
Yüzünüzde açılan gül oyuğunda sarı saçlı, mavi gözlü bir çocuk büyür.
Büyülüdür sabahın ilk ışıklarında çocukları düşünmek ve aşkı yazmak.
Saadet balığı zıplar durur gül oyuğunda…

27 Mart 2013 Çarşamba

Yaz ve Bilge


Yazın başladığı sessizce söylenir evin içinde. Sokaklarda uçurtma peşinde koşan çocuklar büyümüştür. Yine de yaz gelir asık suratlı şehrime. Vazgeçmek mümkün değildir yazdan ve tiril tiril elbiselerden. Vazgeçmek mümkün müdür kokulardan?
 

 

Unutulması imkansız anların ağaçlara saklandığını ve bir yetişkin o ağaca sarıldığında o anların mavi güneşlere benzediğini söylerler. Kupkuru ağacın dallarında mavi güneşler ve iyimser, turuncu bir kuş vardır benim içimde.

Sandıklar dolusu kitap sevdadan bahsederken bir köşede oturan ve yıllardır susan bilgeden öğrendim sevdayı, sabrı, sakinliği.

Olan olaylar karşısında paniğe kapılmadan, aklını allak bullak etmeden çıkabilmek için nerede karar vermem ve nerede harekete geçmem gerektiğini de ondan öğrendim.

Yaz başladı. Artık eskisi kadar soğumaz hava gelecek kışa kadar.

Yazın başladığını duyarsın. Şairlerin yazmaya çalıştıkları mektuplarda, öğrencilerin ellerindeki kitaplarda hep duyarsın.

Çatırdayan sevinçli şeydir yaz.

Balıkçılar da çiçekçiler de hep o bilgeden öğrenmişlerdir sevdayı.

Yazın geldiğini duydum ve bu yaz ilk defa dünya ne ateş ne de kar. Ilık bir yer şimdi evim, şehrim, gezegenim.

Sokaklarda selamlaşan haylaz iki ihtiyarın sohbetine kulak misafiri olacak kadar vaktim var.

Acelem yok. İçime çeke çeke yaşayacağım. O kadar çok içselleşecek ki hayat…

Yakamdaki ölümsüzlük bilgisi umrumda olmayacak.

21 Mart 2013 Perşembe

İlkbahar ve Dua


İlkbahar zor bir mevsim…

İnsan şiire sarılmalı böyle zor mevsimlerde.

Gözümü al Tanrım diyorum. Gönlüm yerli yerinde kalsın diye yalvarıyorum.  Ellerimi al Tanrım. Yüreğim çarpsın. Kötü söylemeye eğilimli dilimi al Tanrım. Güzel şarkılar ve şiirler için baştan ayağa kulak olabilirim izin verirsen.

Sabır ve sakinlik ver bana Tanrım.  Panik olup hata üstüne hata yapmak istemiyorum. Her şey iyi olacak değil mi? Bir şarkı gibi olsa iyilik…

Daima iyinin içinde ya da daima iyiye doğru olabilmek ne güzel olurdu.

Aklımı korumak bu istiyorum bu ilkbahar…

Duygusallaşıp derinleşmek ve delirmek de mümkün ama ben akıllı ve olgun olmak istiyorum bu sene.

13 Mart 2013 Çarşamba

Acı ile aşk ile...


“Acı ile aşk ile büyüyorum”
 
 

 

Bütün bedeninizin beden olmaktan çıkıp baştan ayağa ruh olduğu zamanlar yaşamadınızsa pek de yaşamış sayılmazsınız.

Bütün ruhunuzun ruh olmaktan çıkıp baştan ayağa beden olduğu zamanlar yaşamadınızsa pek de yaşamış sayılmazsınız.

Bir film sahnesi düşünelim beraber. Bir şarkıyı gözlerini yumarak söyleyen iki kişi olsun bu sahnede.Bir şarkı düşünelim beraber.

Bir okur düşünelim ki bütün yazdıklarınızı bütün katmanlarıyla ve bütün derinlikleriyle anlasın. Dileğimiz bu mu gerçekten? Anlaşılmak mı? Sürekli yanlış anlattığımız  ve yanlış anladığımız kendimizle anlaşmak mı istiyoruz gerçekten de?

Kendine özgü dediğimiz insanlar vardır. Kendileriyle gayet güzel anlaştıkları için mi kendine özgü olduklarını düşünürüz?

Bence “kendine özgü” insanlar en başta kendilerinin ve daha sonra da diğerlerinin yanlış anlama ve anlatma olanağına açık oldukları içindir ki kendine özgü olurlar.

Kendine özgü insanlar bedenlerini baştan ayağa ruh olarak algılama olanağına da sahiptirler. Çünkü beden ve ruh ayrımı çok gerilerdedir “acı ve aşk ile büyüyenler” için.

Ruhları da bedenleri gibi ağır yaralanabilir onların. Zamanın her derde deva olmadığını bilirler. Buna rağmen “kimseye şikayet etmezler”

Bir insan düşünelim ki her kurduğu cümle mantıklı, her duygusu sağlıklı, her isteği makul…

Gerçekten var mı böyle bir insan diye sormak yerine o insanın yerinde olmak ister misiniz diye sorup çekilmek istiyorum köşeme.

Yüzümüzde duyduğumuz yangın ruhumuza su gibi geliyor ve içimizde bir yer hep o yersizliğin peşinde koşuyorsa –mızıkçı bir çocuk, “huysuz ve tatlı kadın” gibi-  anlayamadığımız ve anlatamadığımız o duyguya, anladığımızı zannettiğimiz anda anlamadığımızı anlatan hayata, anlaşamadığımız için seviyor olduklarımıza söylememiz gereken bir şarkı vardır.

 

10 Mart 2013 Pazar

Aklımdaki Sümbül Kokusu



Aklımda sümbül kokusuyla bir kitaba uzanıyorum. Aklımda sümbül kokusuyla çenemi kaşıyorum.

Aklımda sümbül kokusuyla silgi koleksiyonumu ilkokula giden bir öğrenciye veriyorum. Aklımda sümbül kokusuyla seni arıyorum hep olmayacağını bildiğim yerlerde.

 Aklımda sümbül kokusuyla özlüyorum. Aklımda sümbül kokusuyla anıları çağırıyorum ve öyle hızlı ve öyle güzel geliyorlar ki aklıma…Aklımda sümbül kokusuyla  seninle ilgili bütün şüphelerimi yerle bir ediyor ve o yere bir şiir koyuyorum.

 Aklımda sümbül kokusuyla kırgınlıklara son verdiğim yerden yola çıkıyorum. Çiçekçilerde sümbüllere bakıyorum. Kitabevlerinde kitaplara bakıyorum.

Sana sadece aklımda sümbül kokusuyla gelmek istiyorum ve biliyorum ki aklımdaki sümbül kokusunu duymasaydın- en başından beri biliyor ve duyuyordun- şu an çok yalnız bir insan olurdum.

 İnsanların bana bakıp ne kadar güleryüzlü ve umut dolu olduğumu söyledikleri yerde sana bakıyorum. Aklımdaki sümbül kokusu senin olmadığın yerlerde bana hayatımın en başından beri burada olduğunu ve hayatımın sonuna kadar burada olacağını söylüyor. Buradasın… Yazabildiğim, okuyabildiğim her yerde…

7 Mart 2013 Perşembe

Zor


Evreni kucaklamanın, sarıp sarmalamanın bir yoluydu kitapların arasında dolaşmak. Bir diğer yolu ise özlemek ve beklemekti gelecek günü. Dikenlerin diken olmadığı bir gül hayal etmedik. Çünkü biliyorduk ki dünya güllük gülistanlık bir yer değildi. Şiirler vardı hayatımızın zor anlarında bize kendini açan. Öyküler yazdık kendi kendimize anlatabilmek için doğruyu, güzeli ve iyiyi. Mevsimleri sevdik.

Biz bilemeyenler ve tutunamayanlar olarak kendi içimizde yolculuğa çıktık. Vedalaşmadık kimseyle. Ağlatmak istemedik kimseyi. Kendi içimizdeki yollarda çukurlara düştük. Burkulmuş ayağımızla yürümeye devam ettik.

Nice acıya dokunulmamıştı ve belki de bu yüzden daha da acıydı her şey.

Evrenle beraber yuvarlandık bir bebeğin gülümsemesinde.

Evrenle beraber açtık kalemlerimizin ucunu.

Nice sabah yaşadık ki doyduk güneşe.

Nice gece yaşadık ki melankolinin kolları arasında.

Doyamadık yine de özlemeye ve kavuşmaya.

Doyamadık şarkılara, filmlere ve sergilere.

Kıyamet nedir? Kıyamet yalnızlığıydı yaşadığımız.

Bir cümle kurmak zordu. Biz o zorlukta roman yazmaya hevesli gençlerdik.

Seviyorum demek zordu. Bağırarak seviyorum demek zor değildi. Zor olan içten söyleyebilmek ve içten duyabilmekti.

Bir bakışı hiç unutmamak ve bir gülümsenin anlamı için gülümsemek bir ömür zordu. Şimdi ben o bakış için ve o gülümseme için nasıl bir cümle kurarsam kurayım anlatamam. Anlatılamadığı, paylaşılamadığı, yazılamadığı, dile gelmediği için de güzel…

Yeniden bakıyorum.

Yeniden gülüyorum.



Ben yeni yeni anlıyorum.

Gözler her şeyi anlatıyor…

25 Şubat 2013 Pazartesi

En Akıllı Deli Sertifikası


Seda Çoklar Bulut'a teşekkür: 


Uğraşmaya değer işleri vardı insanların. 

Karnı ağrıyan ve uyanmaya üşenen bir çocuktum ben yirmi yaşımda.

 Buruşuk çarşafları ütülemeye hiç yanaşmayacaktım. 

Dalgaları olmalıydı yatağımın da.

 Dalgaları olmalıydı yüreğimin.


  Dağı olmalıydı yüreğimin.

 Issız geceleri olmalıydı tüm yetişkinlerin. 



Çocukların erişebileceği uzaklıkta mutlulukları olmalıydı delilerin. 




22 Şubat 2013 Cuma

adı yok

Yaşatmak başka şey doğrusu...

Yalan yanlış bir yetişkinim

Doğru ve dobra olmak için düş ülkemde nice acı büyüttüm

Öğrendikçe gömüldüm buzlu bir cama

Canımı verene dek

Dokundum şiire

... O bıçağı bana ver

Çünkü elma ısırılası

Ve bugün günlerden aşk



Sen yağmur içre

Dikeninden başladın sevmeye

Gülerken öleceğimiz bir yataktı

Denize kavuşacağız beraber

Uyan!



Çölü andıracak

Sözler bulurum da söylemem

Susarım

Denize kavuşanlar için!

14 Şubat 2013 Perşembe

İki Nefes Daha



Kaybettiğimiz ne varsa hepsi için ağladık.
Gözyaşımızdan kuleler yaptık.
Mendillerimizden gemiler...

Bir gece ansızın ağrıdı kalp.
Ağır ağır ilerledik gecenin derinliğine.
Ne ölümdü ne yaşam beni kendine çeken
Biz belki de unutamayanlardık
Biz belki de kitapların içinde kitap kokusuna hasret yaşayacaktık
Biz belki de bütün aşk şarkılarına eşlik eden kedilerdik

Ne korkaktım ne cesur
İncinmez olmuştum artık
Gözlerindeki yaş olmasa
İncinmez olmuştum artık
Dokunmaz olmuştu ayrılık ve ölüm

Yaşamak
İki nefes daha çekmekti hasretten
Gözlerimi kapayınca uyuyor taklidi yapmaktı
Yüzüm ıslanmasa

Yüzüm ıslanmasa
Ben de  inanırdım uyuduğuma

30 Ocak 2013 Çarşamba

ÖLÜMLÜ HALLER

Bu kış
bütün hatalarımı örtecek kadar
kar yağdı içime

Nice acıdan geçmiş
Nice yolcu
Mola yerinde
Buğulu buğulu söylenir

Gecikilmiş bir kahvaltıda
Düşüncelidir büsbütün sevgili

Sereserpe uzanmıştır ilkbahar
Bütün bedenime
Bütün bedenimde duyarım
Kolu kanadı kırık insanın yolcu halini
Bütün aklımla düşünürüm
Çalışan elleri
Yürüyen elleri
Selamlaşırım çöpçülerle
Gülüşünde saklı nice acıdan
Öyküler yazan çöpçülerle

Yaşımdan başımdan utanmadan
Akdenizli gökyüzü olurum
Ankaralı bir sokakta sokak lambası
Gül olurum
Yere eğilimli

Olmak
Sancılıdır biraz
Sancılıdır kırmızı

Yine de sıkıntılı değildir
Beklemek

Gül olup
Gül olup

Yine de ölümlü işte bütün bu haller

26 Ocak 2013 Cumartesi

Kara Balık


Anlatınca kendisini kara balık
Tenha bir yer aradım
Onu öpmek için

Her yerde ışıklar
İnsanlar
gördüm
kaçtım kendi gözüme
düştüm yollara

uzaklaştığımı anladım
ışıklardan
insanlardan
ama kara balık da uzaktaydı şimdi

hiç yağmuru öpmek isteyen bir çocuğa
imkansız dediniz mi?
kırdınız mı onu?

ışıklardan insanlardan kaçarken
tenha yerde bir başıma
kara balığı beklerim yıllardır

yıllardır onun sesini duyarım
yıllardır onunla uyurum
isterse hiç gelmesin
hiç bulmasın
karşılaşmayalım hiç

kara balığı öpmek için
uzaklaştığımı bilmesin kimse
gülsün herkes
uzaklığın aşkına
uzaklığın aşkına
benimdi bu öykü

kim diyebilir ki
sahte
kim diyebilir ki
abartı
benimdi öyküm
kara balığı öptüğümü söyleyecek yıllar sonra bir şair
kim diyebilir ki yalan

20 Ocak 2013 Pazar

AŞK,ELMA VE DÖNME DOLAP



İçinde aşk geçmeyen
Bir öyküye götür beni
Sevgili

İçinden aşk geçmemiş
Bir yüzü anlat bana

İçimden söylediğim
Aşksız bir şarkıyı söyle bana

Ankara'ya aşk dokunurken fırçasıyla
Kalbini yarıda bırakan ve yolculuklara çıkan
Bir kadını anlat bana
Şapkasının rengini söyle mesela

Sözcüklerin çaresiz kaldığı bir cümlede
Aşk koksun
Yine de sen aşksız güzelliklerden bahset
Hayret ve hayranlık ile

Yine de 
Yeşil bir elma heyecanlandırsın
Kumsaldaki farklı taş
Yine de 
Gülümsetsin seni
Ölümsüz aşk