Eğer

Eğer bir gün ömrüm kalsaydı

Aşık olmak isterdim bugünkü gibi

Eğer bir gün ömrüm kalsaydı

Kahve içmek ve kitap okumak isterdim şu an yaptığım gibi

Eğer bir ömrüm olsaydı

Seni seviyor olurdum

Eğer bir gün kalsaydı

Seni seviyor olurdum

Ve eğer sen olsaydım

Baştan ayağa

Seni seviyor olurdum

Ve eğer ben diye bir şey kalmazsa bir gün

Seni seviyor olacağım

Başka bir dünyada

Başka bir zamanda

Sen oldukça

Ben orada ve seni seviyor olacağım

Yasemin Şenyurt- Mayıs 2012

Susam

Yakasına düşen susamları eliyle temizliyordu. Onu şaşkınlıkla izlerken yakaladım kendimi. Gözlerime biriken yaşlar yakama düştü. Şehir tüm bu olanlardan habersizdi. Türkiye’de bütün gazetelerde hemen hemen aynı manşet göze çarpıyor ve herkes birbirinden hatta herkes kendinden korkuyordu. Oturduğumuz kafede ona sonu gelmeyen cümleler kuruyordum. Son susamı da yakasından alınca konuştuklarımdan sıkıldığını fark ettim. Bir dakika bekler misin dedim ve bir simit alıp masaya getirdim. Sanırım her şey açıktı. Simidi bölüştük. 

Bir Masal Sanki

Bir elimde yemyeşil elma

Gülümser durur

Diğer elime taşan

Su damlasında

Kaybolan

Balık

Bir masal sanki

Salı günü

Çoğalan

Sokaklar

Azalan insanlar

Ormanları düşünüyorum

Adını bilmediklerimi

Deniz kabukları örüyorum

Söküyorum okumayı

Saklambacım ben

Bazen de filozof

Dans ediyor tek tük yıldız

Sessiz söyleşilerden

Masmavi şölenler

Güzelleşiyoruz

Ağlayarak

Masmavi söyleşilerde

Hiçliği

Yontuyoruz

İyiyi ve güzeli özleyerek

Toplum ve Şizofreni Sempozyumu

Cesur Adım

Köprü

Atlaslar, sözlükler, imla kılavuzları arasında bir yerdeyim.  Nice isyanı bastırdım içimdeki. Şimdi nasıl yaşayabilirim? O kadar alışmıştım ki isyanlara…İnsanlarla anlaşamıyorum. Toprağa dokundukça içime akan şiirler var.  Beni durdur diyorum ermiş dedeye.  Duramazsın diyor ve ardımdan sesleniyor: Çok geç kaldın.  Geç kalmış olmamın ya da hiç yetişemeyecek olmamın farkındalığıyla yüzümün gerilen noktalarına güneşin iyi geleceğini düşünüyorum. Yüzümü güneşe teslim ediyorum. Hiç kimseye teslim etmemiştim yüzümü daha önce. Belki de yanılıyorum. Sadece bir kişiye bıraktım yüzümü koşulsuz. Ermiş dede suskun. Nice ilkbahar geçirdik şu korku dolu ellerimle. Sadece bir kişiye bıraktım ellerimi sorgusuz. Ermiş dedenin gözleri alev alev. Soluklanmalısın diyor. Ama az önce geç kaldığımı söylüyordu.  Benim verdiğim tepkiler, aldığım kararlar, alamadığım kararların içinde hep o var. Soluklansam da olmaz diyorum.  Dizlerimin bağı çözülüyor. Dilim tutuluyor ve kalbimde bir köprü inşa ediliyor o an. Köprüyü inşa edenin ermiş dede olduğunu anlamak için ermiş olmaya gerek yok.  Kalbimden onun kalbine giden köprü…Çiçekli ve rengarenk…Mis gibi kokuyor.  Geç kalmış olmak ve dinlenmek arasında kalan kararsız beynim kendini çiçeklerin kokusuna bırakıyor. 

Bizim Sırrı :)

http://youtu.be/UD0QzoraZYE

Çocuğum Bugün

Yaşanabilecek güzelliklerin en güzelini yaşamış ve yaşanabilecek diğer en güzeller için anın içindeki ayrıntılara odaklanmış bir çocuğum bugün...

Bir Ömrü Boyamak

Ömrümü yere serdim ve üstüne tüplerle boya sıçrattım. Bir ömür nasıl rengarenk yapılır sorusuna verebileceğim basit bir cevap bu. Elimden bir şey gelmiyor ki diyenlerin canları da can bizimki de can. Onların da iki eli var bizim de. Bizi biz yapan şey renklerin bize bulaşmasına izin vermek. Bir bakıma haşır neşir olabilmek. Titizlikle çalışmak başka şey titiz çalışmak başka. Elindeki malzeme ruhuna bulaşmamışsa, paçalarına sıçramamışsa, ellerinde iz bırakmamışsa bırak malzemeyi. Sözcükler için de geçerli bu dediğim husus.

Haydi bir de şimdi deneyin boyamayı…

Yansıyan

Yansıyan halleri seviyorum...Seviyorum Nisan ayında Cumartesi akşamı olmayı...Seviyorum ve hem kök oluyorum hem kanat...Bir hamarat bir hamarat:)

Turuncu Islık

Turuncu rengini seviyorum. O renkte enerji olduğunu söylüyorlar ama ben bundan pek emin değilim. Turuncu yeleğim ve turuncu kalemlerim bana bu  renkte başka bir şey olduğunu söylüyor. Canlılık ve dinamizmden başka bir şey...
Size turuncunun ne olduğunu anlatmaya çalışacağım. Turuncu işte bildiğiniz turuncu ama benim için size sıradan gelen bu renk özel ve gizli anlamlar taşıyor.
***

Turuncunun gizi yazısı yarım kalacaktı. Belliydi bu...Neden böyle yapıyorum? Neden yarım kalacak yazılara bağlanıp kendimi sonsuz yolculuklarda buluyorum? Gerekli mi bu?

Bağlanmak ne kadar güzel bir eylem aslında...

Ben en çok da ıslığının renginin turuncu olduğunu düşündüğüm bir insana bağlıyım.

Beni çağırsın istiyorum. Turuncu ıslığıyla dünyanın öbür ucuna çağırsa beni...

Koşa koşa giderim. Biliyor olmalısınız.

Bilmiyor musunuz?

***
Gözlerimden sessizce süzülen yaşlar ellerime değiyor.
Bir elimde biblo melek duruyor.
Yıkanıyor melek gözyaşlarıyla.
Bir elimde mendil.
***
Turuncu ıslığına bağlandığım insana bakıyorum şu an.
Tatlı sessizlik!

Kendimle Şenlik Günleri

Güneşin kendini göstermeye başladığı muhteşem bir Nisan ayıydı. Şirin Pancaroğlu’nu dinlemek için can atıyordum.  O sırada  kendimle barıştığımı kavradım. Kavgalı olduğum kasvetli kış aylarına inat bu bahar tam anlamıyla bir şenlik olabilirdi. Kendimle Şenlik Günleri’ni başlatacağımı söyleseler hayatta inanmazdım ama inanmak gerekiyormuş. 

Bu baharı şenliğe dönüştürmek için yeterince param yoktu ama ruhumda maviyle yeşil arasında gidip gelen güçlü bir ışık vardı. Bu ışık  gideceğim yol konusunda ve soluklanacağım şiirler konusunda bana yardımcı olacaktı anlaşılan.

Öyleyse harekete geçmeliydim. 

Bir şarap şişesini başıma dikmeden önce ya da nisan yağmurlarında doyasıya ıslanmadan önce düşünmeye gerek yoktu. Harekete geçmek içimdeki bulmacalardan, labirentlerden uzaklaşmak anlamına geliyordu.

Mavi yeşil ışığı rehberim olarak saydım ve sevgi duydum ona.

Kelebeklerin renklerini ve hareketlerini düşündükçe kıskançlık duymamak olanaksızdı.

Kendimle Şenlik Günleri kaç gün kaç gece sürecek olursa olsun hazırdım. Hazırdım hazır olmasına da kafamı kurcalayan bir mesele vardı. O meseleyi parantezi alıp şenlikleri başlattım ılık Ankara gecesinde. 

Mutlu Yıllaaaaaarrrrrrrr

Sen bize gökkuşağısın her zaman

Dünyaya geldiğin için o kadar şanslıyım ki

Kucaklamanı, canım kızım demeni ve güleryüzünü öyle çok özledim ki...

İyi ki doğdun!

Seni Seviyorum...