yorgun

bir kayaya sırtında düşsel ay taşıyan mı daha yorgun aya dalarak ağ yamayan mı  ağlayan mı yoksa kim kor gibi susar dili damağı kuruyana dek bir sözcük bıçak gibi saplanır mı hiç ömrüm harikulade bir atlas hayal denizi  susma adası sisyphos dağı kuliste uyuyorum rüyamda sisyhpos dağı dağın zirvesine dokunan bulut o da mı yorgun renkler birbirine karışırken sigaraya başlasam tuttursam lotoyu zengin olmak fasa fiso dahi olmak da öyle ne bileyim işte sınıf başkanı olmak da öyle temizlik kolu olmak da fasa fiso sisyhpos olsa ne derdi bilmem ama ben bir asa buldum ağ var ucunda yıldızları topluyorum yorgunum Yasemin Şenyurt 16.11.2018

İnatçı Yeşilim Yaprak

Bir nehirde salınan turuncu yaprak sanki karnım

Karnımda konuşkan bir şey

Susuşlarım hep onun yüzünden 

Kelebek oluyorum Tanrım

Kollarımı açıyorum pırrrrr 

Son hız 

Son hız 

Başım dertte

Yüreğim düğüm düğüm

Uyak aradığım kuru yalan

Bir nehirde salınan kırmızı bir taşım 

Cız ediyor gözlerim

Kasım sabahının ayazında

İnatçı yeşilim yaprak 

Kendime keçi demeye utandım

Yasemin Şenyurt

15.11.2018

Zonklayan Gerçek

Fotoğraf: Belyanur  Bazen alıngan gözlerim  Yıldızlara küs Bazen siyah bir kartonda umulmadık beyaz fırça dokunuşu sanki ay Fotoğraflarda hep balıkçılar Omuzlarında martı izi Elleri yara bere içinde Farkında ya da değil Şarkı söylerken tutuyor dileğini Farkında ya da değil Ay bazen simit kadar Çay bazen gümüş rengi Caddeler boş Bağışla beni  Sonra at Himalayalardan Sonra kuralım sofrayı Marsa Belki yetmiş yedi ile çinko derim Dalıp gideriz sonra İnsan nasıl hırslanıyor Oturup oturup kalkıyor Golmüş falan Futboldan anlamam  Hoppala diyor bir garip Çağrışımlar yüzünden hep tombala  Bağışla beni Taklamakan'da öldüm Doğmak için yüz adım attım Bin adım da içimde  Doğabildim mi? Şiir kokuyorum Deniz görünümünde Çağrışımlar yüzünden Deniz kokuyorum Şiir gibi bir gol  Kimse bağırmıyor Ben ağrıyorum Bağırır gibi Karışır gibi çaya Kaç kulaç atsam  Uçuyorum bilmiyorum Sarman kağıtlar Hasır sandıkta büyüyor Kedi yavruları sanki İkinci çinkoda Hepsi uyukluyor Biram bitmiş Sen en iyisi bana bir mektup yaz Ömrümde bir kez şanslı olayım Çok mu zor Koydum bütün gözyaşlarımı bir şişeye Ben hiç ağlamadım dedim Yalan mı Gerçeğe hangi kazıda ulaşılmış ki Şiirimin derdi bu değil Yine de soruyorum Gerçek çoğalan bir şey midir Dikiş atılmış başıma Zonklar mı mesela gerçek Sen en iyisi tombala de Bitsin bu şiirimsi  Yasemin Şenyurt 12.11.2018 Ankara

Gaziantep'de

Ben Y

ben y

bazen yanlıştan

bazen yıldızdan

benim evet

bazen hırçın mı hırçın

karadeniz sanki

evet bendeniz

başım üşüyor alev alev

berem  yok iki üç asırdır

                                                                        korkma sev saçlarımı

                                                                     hırçınlığımı tatlıya bağladım

                                                                          evet benim şimdi

                                                                             daha çok ben

bazen nasıl olduğumu bilmeden

bazen sabahsız

rüyasız

ben y

hayattan alacaklı olmadığımı öğrenince 

mezun oldum 

evim 

bir oda

dört kitap rafı

duvarında bir yelkenli

ben y

en

çok da

yanardağ

bazen sakin mi sakin

sanırsın ölüdeniz

mezun oldum

iş buldum

kovuldum

iş buldum

kovuldum

harıl harıl 

ben y

geceye yelek örüyorum

başım alev alev

Yasemin Şenyurt

02.11.2018

İnsan Düğümlenmeli Belki de

İnsan hiç düğümlenmese

Sabaha karşı kendine bir şarkı yakıştırsa

Pencereleri açsa

Parfümmüş falan

Şu şalı da dolayıp boynuna

Atlasa bir otobüse

Uzaklaşsa 

Çantasında şiir kitapları

Açıp açıp kapasa

Kaparken tangır tungur etse kitap

İçindeki bir şiir dışarı fırlasa

Bulutlaşsa

İnsan hiç düğümlenmese

Boşuna mı diyorum

Kitapları şimdi yazmış olsam

Birinin adı Mayıs Defteri

Diğeri Umut Islığı olurdu 

İnsan düğümlenmeli belki de

Tanımlardan uzak durmalı 

Balıklama dalınca gökyüzüne

Kendini tanıyacak gibi olmalı

Kulakları çınlamalı

Düşselleşinceye dek

Toprağı yağmuru 

Afrikayı

İnsan vücudunu 

Öğrenmeli belki de

Kendi kendine

Dersler çıkararak

Düşselleşinceye dek

Öğrenmeli

Saatlerin tik taklarından 

Karamsar olmamayı

Yasemin Şenyurt

07.10.2018

Ankara

zamanın halleri

Kalbimde kaynayan ay

Karıncalanan hayat

Şiirle bağım kopmayacak

Leylaklar 

Ömrümün özetidir sıcak çay

En şaşkın misafirim ben

Ellerine yer arayan 

Leylaklar

Ayağa kallkıyorum

Ayağa kalkıyorum

Ayaklarım yürümeyi unutmuş

Aklımda metaforlar

Muammalar ve mumlar

Bazılarını daha çok sevdiğim

İnsan kendisini neden arayamaz

Neden meşgule düşer telefon 

En güz gecelerde

Sesin yoğunlaşması mı

Sessizlik

Ten neden titrer

Yaşasa tüm şairler

Hiç mi hiç ölmeseler

-di

Sağ kalmak da neyin nesi

Deselerdi aşk

-ecek

Defterde

Yeşeren bir yaprak

-yorum

Yasemin Şenyurt

06.10.2018

Ankara

Eşsiz Bir Novella

Misafir bir sabahta

Ebediyen mutluyum

Belki sisli bir vapur hüznü taşıyorum 

Gece 

Rengim

Bu bir öykü olsun istemem

Sonu olan

Her şiir gibi olsun da istemem 

Bu eşsiz bir novella 

 

Yasemin Şenyurt 

Portakal Kokulu Bir Sabah

Portakal kokulu Bir sabahı yazıyorum Elimde dolmakalem İçimde yaprakların dansı Portakal kokulu Bir sabahı Heceliyorum Göz kırpıyor Nazım Hikmet Ran Portakal kokusunda Düğüm oluyorum Duyduğum sesler turuncu İçimde güneşin sıcaklığı Yaşıyorum Yoğun mu yoğun Görüntüler akarken Sabit kalan sonsuzluk İçimde duyduğum Telaşın anlamı var Portakal dilim dilim Sabah muazzam Yasemin Şenyurt 22.09.2018

Gülüşünde Ton Ton Renk

Ellerimi gökkuşağı kovasına batırıp çıkarıyorum

Felaket yok

Sevmek var

Balon tutuyor ellerimi

İnsan daha iyi anlıyor 

Varoluş neden özden önce gelir

Balık oluveriyorum

Hafıza Hayret oluyor adım

Deniz neden bu denli mavi

Bir paket sigara yakıyorum ağzımda

Açılıveriyor muamma

Hem de kaybetmeden taç yapraklarını

En sevdiği sarıyı kaybetmesin kimse

Çünkü okyanustur o sarı

Hafıza Hayret

Ay hem uzak

Hem yakın

İçimde yakut kırmızı

Ömer Seyfettin'e mektup yazalım mı

Hafıza Hayret

Bir derdin bin türlü tarifi var

Sen

Barbaros Hayrettin'i tanırsın

Hafıza Hayret

İnsanın gülüşünde 

Ton ton renk var

Renk renk acı

Yasemin Şenyurt

11.09.2018

Kağıt Gemide

kağıt gemide

üniversite terk bir melek

şarkılar söyler

umutlu

inançlı

sevme cesareti

yaratma cesaretine 

dönüşürken

umutlu

tutkulu

renklerin dansı bu

gecenin içinde

yağmurla daha güzel

bir kadın yürümekte

melankoli de değişir

Adında ay

Göğünde aşk

Bileğinde şaşkın saat

Rüyasında Horney

Bir hazinesi var

kağıt gemide 

üç dil bilen

bir güzel dev 

dil ile ördüğü hırka

dil ile ördüğü lokma

rüyasında Horney ile konuşuyor

hazineden bahsediyor

dışarıda kağıt gemilerin inşası sürüyor

duyamıyorum

duysam ne olur

uykuya dalacağım sırada

denize dalmışım

deniz kızları ve yıldızlar

kimim ben dedirten

deniz aynası

burası Ankara

burası Türkiye

burası kalbim

orada melankoli var

çimenler mavi değil

sevgili yasemin

ne daktilo mor

ne  bulutlar

yine de yaz

kimim ben dedirten

deniz 

kaç yaşındayım

dedirten hayaller

fransızca öğrensem

fransızca okusam

beavuor'ı

fransızca yazsam

kağıt gemilerdeki

kadınları

sevgili yasemin

yaz yeni başlar eylül'de

yapraklar mavi değil

alıngan olmazsan

kitaplığını maviye boyayacak sevgi

alıngan olmazsan

daha çok şarkı duyacaksın

kağıtların olacak

kalemlerin tükenmez 

ispat edemem ama 

ispat edemem ama

daha çok şiirden geçeceksin

sınıf geçer gibi

sevgili yasemin

yaz yeni başlar ekim'de

düşün dur 

düşe dur

dalabil

değişir melankoli

deniz aynası da değişir

 Yasemin Şenyurt

13.08.2018 

Şiirlerim Var Gökyüzü Kadar

Bir dağ öteki dağda eriyordu

Erimek ki imkansızlık

Erimek ki hasret

Aniden düşler içinden koşarak geliyordu

Bana doğru

Öyle gerçek öyle şiir

Ağlayarak gülüyordu o

Barışmıştık

Hiç kavga etmeden

Saatin tadı vardı

Çayın sesi

Kalbimiz böyle çalışırdı bizim

Uçuyorduk

Uçaksız ve kanatsız

Dalga geçerdi bulutlar bizimle

Uçuyorduk

Sarhoş ve ayık

Yanılmış ve yangın

Yasemin Şenyurt

17.08.2018

Doğru Sürrrealizm

Döngüyü kırınca

Göründü gökyüzü

Ben çok öldüm

Bir keresinde

Doğru sürrealizm

Şehrin en yeşilimsi yerinde

Şeyler Kitabı'nı unutuverdim

Bulup getirdi sürrealizm

Salvador neden eritmiş saatleri

Döngüden dönünce

Evin içinde bir kırlangıç

Sait Faik öyküsünden gelmiş 

Bir mazim var

Bilinmesinde sakınca yok

Brancusi'nin arafını tutmakta

Gel Klimt'e soralım

Büyüsüz gerçek görmüş mü

Ya da doğuma inanıyor mu

Kendinden kendini doğurmaya

Demiorgus da kim

Aklıma takılıyor hastane koridorunda

Hiç diyorum hemşireye

İyot kokulu bu hiç 

Bilinmiyor

Belleğimde kristal büfe 

Yeşilköy'de bir masa

Kaskımı takıp yazıyorum

Büyükada büyüyor

Kris'in gözleri mi kris

Sıpa'nın patisi mi kris

Yıllar sonra kriz nedir

Cevabını vermem elbette

Büyükada büyüsün

Yasemin Şenyurt

03.08.2018