Edip Cansever şiirine yanıt: Salkımlı Meyhane İçin

Edip Cansever'in Salkımlı Meyhane şiirine içimden gelen yanıt: 

SALKIMLI MEYHANE İÇİN

Bir meyhane düşün ki

İnsanlarıyla konuşsun

Bir meyhane ki

Sıcak

Yaz ve kış

Hele ilkbaharda

Unutmak teselli edebilseydi  bile

Yine de unutmak istemezdi

Adam

Pencerelere baktı ve

Adam yalnızdı

Bir meyhanede

Aklının bir köşesinden tuttu bir karanfil uzattı

Sıcaktı

Uzun bir süre

Kendine döndü

Kendine aktı

Baktı

Aslında  bütün  yalnızlığı

Caddelere dönerek

Dönerek meydanlara

Hızlı hızlı konuşmasıydı

Uzun bir süre

Çok sıcak sayılırdı meyhane

Pazartesi ve Çarşamba günleri özellikle

Özellikle adam geldiğinde

Özellikle kasketini masaya koyup

Aynaya dönerek güldüğünde.

Edip Cansever o adamın sarışınlardan hiç hoşlanmadığını anlattı

Ben dinledim

Meyhanede

Parisli bir kadın girdi sonra meyhaneye

Şarkı söyledi

Aşk üzerine hiç konuşmadık nedense

Kimseyle

Parisli kadınla bile

Yasemin Şenyurt

İnsan ağrıdır

Belki bu hayat

Ağrıdan başka şey değildir

Sesin ağrısı olur mu

Olur

Yolculukta kanatlarım olsun istedim

Belki bu hayat

Yazamadığımız bir şiirin ağrısı

Belki de

Okuyamadığımız 

Belki sırt çantamız bile ağrılı

Belki su içtiğimiz bardak

Belli ki en çok başımız

Belli ki en çok kalbimiz

İnsan ağrıdır

Bazen gelip geçen o ağrıda

Hiç geçmeyen şeyler vardır

Belki de

Ağrının tadı vardır

Başka tatlara benzemeyen

Ağrının kokusu da başkadır

İnsanın ağrısı yoktur

İnsan ağrının kendisidir

Bir an bunu unutup

Kana kana su içer

Bir an bunu unutup

Çok sever bir başkasını

İşte o zaman ağrısı kesilir

Daha başka bir ağrı başlar

Daha şiddetli

Geçmesi için bir ömür bekler insan

Bu başka ağrının

Ya da sarılır kaleme kağıda

Yıllarca yazar

Geçmemesi için başka ağrının

Kesilirse ağrı korkar

Kendinde olmamaktan

Kesilir sesleri yaşamın diye korkar

Ağrıyorum işte

Bazen bir göl kenarında

Bazen de

Sabahın en sessiz saatinde

Kanatlarım da ağrıyor

Hiç olmadıkları halde

Şimdi bu ağrı nasıl güzel

Nasıl tatlı ve derin

Şifa ararsam

Ben yalancının ta kendisiyim

Yasemin Şenyurt

GEL

Çok çiçekli masa örtüsü

İki bardak çay

Gel beni kurtar şu şarkılardan

Gel beni al başımdan 

Çok çiçekli gök

Üç kitap aklımda

Gel beni kurtar düşlerimden

Ağlamam işte ağlamam

Yeter ki gel

Yazdıklarım yalan

Sustuklarım haki

Gel beni kurtar destanlardan

Yüzümü güneşten

Ellerimi denizden

Çek al

Al kalbine sakla

Çok çiçekli akşam

Gel bu sefer

Belki de bütün olması gereken bu

Duy ve anla

Çok çiçek yaralanır gelmezsen

Çok şair uykusuz kalır

Çok üzülürüm

Gel kurtar beni

Sev demem 

Sarıl demem

Gel sadece

Gülümset şu yüzümü

Çek al beni serçelerin telaşından

Çek al beni uykulardan

Gel güldür

Gel öldür

Yasemin Şenyurt

Andeniz

Gözlerim konuşmayı öğrendi
Burası Ankara
Sene 2015
Yeraltından Notlar'ı okuyalı on yıl oldu olacak

Yıllarla konuşuyorum da
Aynalarla konuşuyorum da
Sokaklarda bizimle yürüyorum ya
Böyle geveze
Böyle çoğul

Hiç inanamadığım bir gök
Hiç unutmadığım bir yüz
Dolaşıyor düşümde
Ben tutup çimenlere uzanıyorum
Böyle hayta

Gözlerimin konuşması
Senden başkasına
Benden başkasına
Hiç bilmedikleri
Öğrenmek de istemedikleri bir dil

Gözlerim konuşmayı öğrendi
Burası Andeniz
Sene Denizin kökü
Böyle
Böyle demek de bir susma isteği aslında
Anlayana

Gözlerim susmayı da öğrenmiş
Aferin
Aferin gözlerime

yasemin şenyurt

John Nash iyi ki yaşadın...

John Nash'i Akıl Oyunları filmi sayesinde tanıdım. Şizofreni hastalığını yaşamış ve bu hastalıkla birlikte yaşamını sürdürmüş ve başarılara imza atmıştı. Onun hakkında geçmiş zamanda konuşuyor olmak onun ölüm haberini yeni duyduğum şu sıralarda ne kadar acı geliyorsa yıllar sonra da acı gelecek diye düşünüyorum. 

Şizofreni hastası olduğumu öğrendikten sonra  hayata dair  en umutlu gelen şeylerden biri bu hastalığı yaşayan insanların birlikte zaman geçirebilecekleri ve üretken olabilecekleri Şizofreni Hastaları ve Yakınları Dayanışma Derneği ile tanışmam olmuştur. O yıllarda yüksek lisans için başvuru yapıyor ve bir yandan da yüksek lisansta başarılı olup olamayacağıma dair kaygılanıyordum.  Bir gün tek başıma bir film izleyeyim ve farklı şeyler düşüneyim amacıyla sinemaya gitmiştim.   Filmin heyecanı kaçmasın diye konusuna bakmadan sinemada bulmuştum kendimi.

Sinemadan çıktığımda duyduğum heyecan ve hayata dair umudum o kadar yoğundu ki...Yıllardır bu başarı, sevgi ve azim öyküsünün etkisinde  kalarak ve ben de yapabilirim diyerek doktorada tez aşamasına kadar geldim. John Nash yaşamımdaki en önemli insan oldu yıllardır. Kendisiyle ilgili yazılan bir yazıda kendisinin   hastalığın getirdiği düşüncelerin de matematikle ilgili düşüncelerinin de  aynı yerden geldiğini düşündüğünü okuduğumda çok etkilenmiştim. 

John Nash bence bu hastalığı yaşayan hepimizin yaşantısını olumlu anlamda etkiledi ve bizi çok yüreklendirdi. Yüreklendirmeye de devam edecek... Varlığın, yaptıkların, düşündüklerin için teşekkür ederiz John Nash. Bu dünyadan ayrılışın bizi çok ama çok üzdü...

Tanımadan çok sevdiğim ve tanışmadan yaşamıma yön ve cesaret veren  "bir güzel akıl" iyi ki yaşadın...

Yasemin Şenyurt

İyileştim

fotoğraf: Yasemin Şenyurt

Solarken bir çiçek

Solmayan şeydir his

Solurken bir çiçek

Soluksuz bırakandır his

Akşam akşam 

Düşüncemde tek bir çiçek

İyileştim diyorum

Hani ikimiz o gece

O meyhanede konuşmuştuk da

Hatırası solar mı sandın

Hani hiç yürümeden

Hani hiç ağlamadan

Hatırası 

Bir rüya içindeydi

Sen hiç

Mavinin masmaviye

Kırıldığına şahit oldun mu

Sen hislerin en hakikisinde

Bir kapı çalındığında

İçini o his kapladı mı hiç

Kitap gibi

Güvercinler 

Çimenler

Tesadüfler güzeldir

Sen soluk aldığın sürece

Akdeniz titresin dursun

Gökyüzü bakmasın hiç bana

Alnım acıdan kıvrılsın kendine

Güzeldir yaşamak

Sen soluk aldığın sürece

Dediler ki

Hiç duymadım dediklerini

Güldüler ki

Hiç üstüme alınmadım

Güzeldir yaşamak

Hisli hisli

Yasemin Şenyurt

Utangaç Şairin Tuhaf Şiiri

 Fotoğraf: Yasemin Şenyurt

Kalbim bir balığın gözlerinde kaldı

Çıkar çıkarabilirsen kulaklarındaki o inatçı sesi

Kalbim bir balığın gözlerinde

Kim baksa bana

Kim dokunsa

Kim sevse

Önce iğde ağaçları diyorum

Sonra iğde kokusu

Bitmek bilmiyor anlatacaklarım

Kaldım diye değil

Kalbim bile değil

Önce iğde kokusu

Kim baksa

Kim dokunsa

Kim sevse

Korkuyorum

Sahiden mi diye

Kalbim o balığın gözlerinde

Öyle utangaç kaldı ki

Ne zaman bir şiir okusam

O balığın kalbinde 

Utangaç gözlerim

Sevmek için değil

Sevilmek için değil

Sahiden de değil 

Sahiden sevmek

Derinden

Çok derinden 

İçimizdeki yapbozdur

Ne zaman yapılır

Bozulduğu zaman 

Yasemin Şenyurt

Günün Bitişine Övgü

Bir gün daha bitiyor

Bitmek bazen başlamak kadar esrarengiz

Bir gün daha bitiyor

İnsan bazen hasretten öldüğünü sanabiliyor

Bir gün daha bitiyor

Lunaparklar başlıyor düşsel

Bir gün daha bitiyor

Sahaflar kapanıyor bu saatlerde

Bir gün daha bitiyor

Yarınlardan umudunu kesmişe benziyor benliğim

Bir gün daha bitiyor

Gömleğim hiç oralı olmuyor

Bir gün daha bitiyor

Senin günün nasıl geçti

Bir gün daha bitiyor

Ayrılık şiirleri okuyor içimde biri

Bir gün bitti 

Gün dediğin nedir ki

Adımı seslendiğinde bir kıyamet kopuyor ki sorma

Bir gün daha bitiyor

Biterse bitsin umursamazlığında bakışlarım

Bir gün daha bitiyor

Artık yetişecek gücüm yok 

Kalbim bilinmezlik denizi

Adımı seslendiğinde kopan kıyamette 

Sağ kalan sessizliğim

Sağ kalan adım

Bir gün daha bitti

Ne kadar da korkaktım

Ne kadar da yaralı

Biter bitecek bu ömür

Başka şansı yok 

Yasemin Şenyurt

İşte Biz

İşte bu bulutlara biz kümülüs deriz

İşte şu yapraklar şöyle nefes alır

İşte akıp giden gözyaşım

İşte geçip giden yıllarım

Şimdinin gövdesinde

Ruhun sükunete özlemi

Deniz minaresinin çağrıştırdığı ne varsa

Bir bir aklıma geliyor

Aklımın en soluk yerinde canlı bir resim

Van Gogh'u düşünmemek için

Sıkılıyorum

İşte biz her halini sevdiğimiz insanlar için

Yaşamayı sürdürürüz

Öykülerin bitmemiş

Öykülerin deviniyor

Öykülerin bir başka yaşamın içinde büyüyor derlerdi

İnanmazdım

Çehov'a mektuplar yazmamak için

Çıldırırdım

Düşüncenin bir başka düşünceye doğru yolculuğu

Bir mola yerinde gelirdi hep aklıma

Baş edemezdim o an kokularla, rüzgarla ve kendimle

Çıldırırdım

İşte biz bu mevsime

İlkbahar deriz sevgili çocuk

Çilekler, erikler ve kirazlar neşe içindedir

İşte biz bazen

Çıldırıncaya kadar

Aklı başında tek söz edemeyiz

Şimdi sen bu şiiri anlamadın diyelim

Belki de şiiri yazanın kabahatidir bu

Ellerim yara bere içinde

Elini çabuk tut olur mu

İyileştir bizi

Biz bu bulutlara kümülüs deriz ama

Belki sen daha iyi bilirsin çocuk

İşte biz mola yerlerinde

İlkbahar gecelerinde

Islığı duyarız

Belki sen daha iyi duyarsın çocuk

Yasemin Şenyurt

Hazırlık

Söz geçirmek için kalbine

Bir rüya yorumcusu olmalısın

Dikkatli 

Sabırlı

Anlayışlı 

Bir rüya yorumcusu

Bazen söz geçirmek için kalbine

Bir filozof kadar sevmelisin soruları

Bazen de

Kendi kendine konuşmayı öğrenmelisin

Bazen bir heykeltıraş olman gerekecek

Bütün bunlara hazırsan

Kalbin de hazır 

Yasemin Şenyurt

Söyleşi

Mavi meleklerin saçını toplayan anneler

Gökyüzünü en iyi anlayan bilgeler

Aşkı en iyi anlatan şairler

Bilirler ki

Yaşamın doluluğu

Kimi zaman hüzün verir

Kimi zaman sevinç

Kişinin kendini anlaması

Kimi zaman hüzün

Kimi zaman sevinç

İyi ki de böyle dedi bir ağaç

Ağacın kökleri de

Dalları da

Çiçekleri de iyi ki dedi

Pes doğrusu dedi repliğini unutan bir adam

Ağaç doğaçlama cevap verdi adama

Söyleştiler

İlk başta bu fikir çok güzel gelse de

Söyleşi bittiğinde

Ölümsüz olmak istemedi adam da ağaç da

yasemin şenyurt

Özgürlüğüm Diyordum Ona

Reçel kavanozları arasında

Bir not buldum

Diyordun ki

Kapılmak gerekir ilkbahara

Kitapların içinde

Bir not buldum

Diyordun ki

Sevmek olmalı işin gücün

Dur durak bilmeden

Notlar buluyordum

Evde

Gülerken yakalıyordum kendimi

Okyanusta bir damla oluyordum

Bazen de okyanusun ta kendisi

Sonsuzluk hastalığına yakalanıyordum

İyileşiyordum bazen bir külah dondurma sayesinde

Bana bir buket çiçek getirdiğinde

İyileşiyordum

İçine kapandın diyordu sevdiklerim

Özgürlüğüm orada diyordum ben

Özgürlüğümü seviyordum

Yasemin Şenyurt

ŞENLİK

Çetrefil problemlerle uğraşıyor ama işin içinden çıkamıyordum. Kişi ne zaman işin içinden çıkamasa bir bahane bulmalı mı diye aklımdan geçiriyordum. Yaşamdan hiç tat almayan bir insana ya da problemlere odaklanmış bir insana elma şekeri getiren bir arkadaşı varsa bu  şenlik değil midir? Şenlik ne zaman başlamalı? İçinizden bir dolu iyilik geçiyorken mi yoksa iyiliklerle karşılaştığınızda mı? Bir çözüm aramak için yolculuklara çıktığınızda bir dolu sorun, bir dolu tehlike sizi bekler ve siz eve çözümsüz dönebilirsiniz. Başka sorular ve sorunlar yüklenerek yolculuktan döndüğünüzde asıl şenlik başlar. Sorunlar düğüm olmuştur. Düğüm olan sorunlar karşısında iyimser ve gerçekçi bir tutum benimseyecek gücünüz yoksa kendinize durmadan yüklenirsiniz ve o anda sevdiğiniz bir insan tam karşınızda durur ve size güç verir. Güç verir ama siz ilk başta ya da ilk bakışta onun sizden gücünüzü almaya çalıştığını iddia edebilirsiniz. Tam da sevdiğiniz insanla kavga edecekken telefon çalar, arayan başka birini arıyordur ve siz arayanı başka birine benzetirsiniz. Şenlik hem de nasıl... Nereden bakacağınıza karar verdiniz mi? Diyelim ki duruldunuz, dinlendiniz, değiştiniz ve şimdi sorunları çözecek gücünüz var ama zamanınız yok. Zamanınızın olmadığı gerçekten doğru fakat buna inanmayan bir ses içinizde bağırıyor. Şenlik tam da burada başlar. Şen bir insan olmak için çok geç ama güzel gülümsüyorsunuz diyelim. Güzel gülümsemeye devam edin. 

Yasemin Şenyurt