Gerçek nedir?

http://www.felsefehayat.net/video/the-oxford-murders-gercek-hakkinda.html

Sabah sabah zihin açan bir tartışmayla günaydın...

Gerçek nedir?

Çıkmaz Cümleler

Kendime yeni bir hüzün kaynağı bulana dek kibritten kayıklar yapacağım
Kendime yeni bir bavul alana kadar çıkmaz sokakların kokusunda kalacağım
yasemin şenyurt


Yüzerken hayallerin içinde
Can simididir zaman
yasemin şenyurt

Galiba ben ne olursa olsun gerçekleri seviyorum
Bütün yıkıcılığı ve yalınlığıyla
yasemin şenyurt

Ruhun bilinmezlikleri karşısında
Sadece şapka çıkarılır
yasemin şenyurt

Gel kanatları rengarenk arzu
Gel ve yen beni
Sana yenilmek için varım
yasemin şenyurt

Göz açıp kapayana  kadar süreye
Herkes başka ad verir
yasemin şenyurt

Acı başka başka okunabilir
Yeter ki ezberlenmesin
yasemin şenyurt

Ezberden yaşadığımız için mi
Bu kadar yaşanmamış an?
yasemin şenyurt

En Çok Sonbahar Olur

Fotoğraf: Yasemin Şenyurt

yağmur yağdıkça

palyaço saçlarını açar

ağlar belki de kuğulu parkta 

kağıttan düşler

yapraktan denizler

olur

ankara'da da

dalıp gider insan

aşık olur

kanatlarını açan güvercine

ankara'da

en çok da

sonbahar olur mevsim

en çok da

çocuklar buna küser

yapraktan denizlerde

yüzer şairler

Yasemin Şenyurt

Asi Nehri

Bir an yorulmuştum kendimle ve çıkmazlarımla karşılaşmış olmaktan. Galiba bu hayattaki en karmaşık mesele kişinin  kendine doğru aldığı yolculuk kararları. Kendime bir söz verip başka bir şehre doğru arkadaşımın yanına giderken yoldaki hemen hemen her ağacın dikkatimi çekmesine izin vermiştim. Arkadaşım beni nefes almaya davet etmişti adeta.  Hiç gitmediğim bu şehirde aklımdaki meseleyi çözebilecek bir cevap aramak yerine sokaklarda dolaşacak, şelalenin yanında duracak ve arkadaşımın annesiyle, kardeşiyle sohbet edecektim. Hiç gitmediğim bu şehrin kendine, öyküsüne, kahvesine ihtiyacım vardı. Asi nehrinin ters doğrultuda  akıyor olması beni heyecanlandırmıştı.  Asi nehrine baktıkça kendime önemli bir söz daha verdim. İnsanın içinde Asi nehri gibi akan bir nehir olsa hiç fena olmazdı. Bütün yorgunluğumun akıp gittiğini ve  ferahladığımı hissettim.

Asi bir kaplumbağa ile aynı gün karşılaştım.

Konuşkan, meraklı çocuklar gibi insanlara sorular sorma isteğim hiç bitmedi.

Bu şehirde bütün meselelerin çözümsüzlüğünün tadını çıkarmamı gereken bir bilge ile karşılaşmıştım sanki ve  yaşadığım şehre döndüğümde bambaşka bir insandım. Arkadaşım beni yeni bir insan olmaya davet etmişti adeta.

Gözlerimle buluşan bir yabancının gözleri hep Asi nehri ile karşılaşacak diye düşünüyorum. 

Üstelik

Yüzümde hüznün elleri

Yaşamımda çılgın renkler vardı

Bir gece yarısı

Yerlere düştü yıldızlar

Kurtardın onları

Bir bir

Üşenmedin

Yorulmadın

İstekliydin üstelik

Üstelik boğazımız düğüm düğüm

Yine anladın o bakışımı

Yine sevdim anlamanı

Üstelik şarkılar vardı beraber dinlediğimiz

Bilinmezliğin içinde

Korkusuzca yürüyordun

Ne güzel yürüyordun

Üstelik hayat zordu

Her an kederle yaralanabilirdin

Her an kederle yaralanabilirdim

Üstelik bizi hayata bağlayan her şey 

Usulca saklanıyordu 

Yine halsiz kalmıştım

Sen o cümleyi kur

Bana en çok sensizlik dokunur

Sen o cümleyi kur

Gözlerime bak

Gözlerini kaçır

Yaşıyoruz 

Üstelik sen hep çalışıyorsun 

Dua ediyorum

Çalışıyorum

Yazıyorum

Bana en çok sensizlik dokunuyor

Gözlerime bak

Bakışımı anla

Sevinirim o zaman

Üstelik sevinç nasıl yakışır

Nerede bir şiir okusam

Aklım sende kalır

Üstelik delilik hiç de kötü değil

Sevgili Sartre

Hiç pişman değilim

Sevgili Sartre

İnsan hesaplarından pişman olur genelde

Ben içimden geldiğince yaşadım

Yüreğimi dinledim

Açıldım

Açıldım 

Hiç pişman değilim

Sevgili Sartre

Sözcüklerin bunca kullanılmış olmasına rağmen

Büyülü olduklarını hep düşündüm

Yanılmadım Sartre

Özgür ve sorumlu olmayı sevdim

Bu nedenle yeri geldi acı çektim

Yaşadım sevgili Sartre

Yaşamım senin kitaplarınla anlam kazandı

Özgürlüğe doğru her gün

en zor olanı içimize ördüğümüz duvarlardır demişti şair

İçime ördüğüm duvarlara başımı vura vura

Başımdan büyük işlere kalkıştım ama pişman değilim hiç

sevgili Sartre

Yaşadım diye ne zaman karar verir insan

Ölüp ölüp dirildiğinde mi

Yaşadım ben 

Ne zaman karar verdim bilmiyorum

Ölüp ölüp dirilmeye hazır olmalı insan

Uzakta durmamalı

Dalabildiğine dalmalı gözlere, düşünceye, denize

Ölüm gelse ne yazar

Silse bütün yaşayacaklarımı

Ne çıkar

Yaşadım ben

Daldım daha açıkçası

Daldım dalabildiğine

Bir yaşamım oldu ki

Övgüye değer değil biliyorum

Yine de benim o 

Hiç pişman değilim

yasemin şenyurt

yasemin girdabı

kapıldım gidiyorum

düşlerimle

düşünün ardına düşmeyen

benden değil

bu girdaba 

düşleri anlamadan girilmez

diyeceğim şu ki

bir girdaptan bir girdaba

gidiyorum gündüz gece

çalınsa kapım

açılsa pencerem

bil ki 

bir girdabın içi gibi

gözlerim farklı değil

yasemin şenyurt

kavuniçi

kavuniçi yok yok

dur düşün biraz

kavuniçi yok yok

dinle anla çok çok

çok yaşa diyen yokmuş

olmasın

sen devam et

sen devam et yaz

boğul, bayıl, bakış

kavuniçi değil ki o

sen devam et

gülünce daha farklısın

deniz böyle gri

gri sabah

kavuniçi değil ki hissim

gri epey gri

benimle uyuyan bir kedim var

bakışları kavuniçi

beni biraz sevsen

festival olurdu her gecem

yok yok

sen devam et

böyle de güzel

yasemin şenyurt

Aşk Meselesi

Bugünlerde aşk üzerine daha fazla kafa yorar oldum. Aşık mıyım değil miyim  kim bilebilir ama şu Ezginin Günlüğü'nü dinledikçe özellikle Sevişme Vakti şarkısını dinledikçe insan aşkla yüzünü yıkamak, uyanmak, zıplamak ve yazmak istiyor. Şarkı neler neler diyor aslında...

Hem aşk nasıl bir şey ki insanı aynı anda akıllı aynı anda deli kılıyor. Bana kalırsa deli etmesi daha güzel tabi o ayrı. İnsan aşksız yaşayamaz gibi bir iddiam yok tabi o da ayrı. Bir kere yaşamak meselesi başlı başına baştan çıkarıcı bir mesele. Durum öyle olduğu halde yaşanan dramlar insanların bu meseleyi ne kadar yanlış anladığını açıkça ortaya koyuyor. 

Hem aşk nasıl bir şey ki insanı aynı anda çocuk aynı anda yetişkin kılıyor. İnsanı insan eden şey ayrılık, acı, ölüm mü olmalı? Şiirlere yakınlaşın ve inanın bana yaşamak meselesini daha derinden kavramak için şiirlere yakınlaşmanız yetecek. 

Bugünlerde aşk üzerine kafa yordukça aklıma gelen en mühim şey mektuplar. Kişinin kendine ya da sevdiği insana yazdığı mektuplar. Nasıl güzel olur o mektubu yazmak, okumak, başa dönüp tekrar tekrar okumak...

Bir mektup, bir şiir, bir şarkı :)

Bütün Dünyaya Sırtınızı Dönün

Mutlaka başlanması gereken veya bitirilmesi gereken bir kitap vardır masanızda. O zaman açın o kitabı.


 Bütün dünyaya sırtınızı dönün bir müddet.

 Yağmur mu yağmış yoksa kapı mı çarpmış dikkatiniz dağılmasın.

 Siz siz olun açın o kitabı.

Durdurmasın sizi bir telefon konuşması ya da mutfakta yapılması gereken iş.
Açın o kitabı.
Size şu anda söylemesi gerekenler var. Bütün dikkatinizi toplayın ve cümlelerin içinize işlemesi için açık olun. Açın o kitabı.

 Belki yarın çok geç olacak. Kitaplığınızda durduğu için her an okuyabileceğinizi düşünmeden açın o kitabı. 

Belki hayatınıza şu anda yapması gereken bir müdahale var. Biraz zaman ayırıp  biraz ilgi duyarak o kitabın içine dalın. Göreceksiniz ki o kitap sizi değiştiriyor ve geliştiriyor.

 Açın yeni kapıları ve girin yeni bahçelere...

Bir Rüyaya Övgü

Kendimi kitaplara doğru götürüyorum

Ellerimin tuhaf görünüşüne aldırmadan

Ayaklarımın yerle olan temasına aldırmadan

Odanın tavanındaki böceğe aldırmadan

İçlerinde hiç okumadığım bir kitap var

İçlerinde bana göz kırpan bir başkası

Kitaplarla dolu bu odada

Aklımı çelen şiirler var

Sana yazdığım mektuplarda bahsetmiştim

Sana yazdığım öykülerde de var

Kendimi aniden deniz kenarında buluyorum 

Martıya doğru yürüyorum

Kendimi aniden karşında buluyorum

Sana doğru yürüyorum

Bu rüya gibi

Geçişler

Renkler

Her şey ama her şey kayıyor

Sabit olan sensin

Sana doğru yürüyorum

Biraz sonra yağmur yağacak

Kayıyor belli belirsiz gökyüzü

O aklımı çelen şiirdeki sözcükler de kayıyor

Sen olmasan ben de kayıp gideceğim

Bir rüya gibi

Sadece şu şarkıyı dinle

Anlayacaksın

Seninle karşılaştık

Çünkü her şey anlam dolu

Bir elbisem vardı üzerimde

Gökkuşağı gibi

Sana doğru yürümekteydim

Kitapların olduğu yerde buluşalım dedin

Geri döndüm odaya ve seni bekledim

Sen hep geldin

Bir rüya gibi

Çünkü her şey anlam dolu

Geçişler

Renkler

Aklımı çelen her şey

Sen ve Ben

Nasıl yorgunum

Anlatamamaktan

Nasıl mutluyum

Anlatamamaktan

Tabiattayım

Kuşkularım geride kaldı

Denizdeyim

Kuşlar gözlerimde kaldı

Bir dilek tutuyorum

İçindeki sen oluyorsun hep

Biraz içiyorum

Aklıma başka başka geliyorsun

Bu sabah aşktan ve yağmurdan kaçanlara bir ders verdim

Bu akşam kederimle ölmek üzereydim 

Sen aradın

Denizdeyim

Peşimde gece

Peşimde çocuklar

Peşimde yıldızlar

Çok hayalperestim

Yine de bu benim

Ver ellerini

Bu kaçıncı diyorlar

İnanmayacağız artık sana diyorlar

Sen inanır mısın?

O yeter

Bu sabah deliye döndüm

Bu gece uydum bütün masallara

Bu gece inandım bütün güzel şeylere

Benimle inanır mısın?

Şimdi bir ayrılık türküsü söyleniyor uzakta

Benimle üzülür müsün?

Yine gözlerimden yaş geldi

Gözyaşı mı ne

Beni kandırır mısın?

Kanmaya dünden razıyım

Bütün güzel şeyler bizi buluyor nasılsa

Kötü şeylere de kötü demiyoruz biz

Öyle güzel olsun kafamız

Bana sevdiğin şeyleri anlatır mısın?

Ben kendimi sana bıraktım 

Şiirlere bile değil

Sadece sana bıraktım

Benim ellerim çok titriyor

Bu şiiri kendine uzatır mısın?

yasemin şenyurt

Sadece Bir An

Gözlerinden ibaret bir balık görmüştüm sanki.