Eylül günlerine az kaldı
Ağustos gecelerinde şiir şiir yürümekEylül günlerine az kaldıCamları silmeliEylül günlerine az kaldıYerdeki boyalardan bir resim yapmalıEylül günlerine az kaldıÇekmeceleri düzenlemeliEylül günlerine ne kaldıYazmalıEylül bir şiirdirİçinden Mayıs geçerEylül bir şiirdirİçinden deniz geçerEylül ne güzdürNe güzNe hüzündürNe hüzünEylül gülüştürYaprak yaprakKitap kitapParagraf paragrafBana Eylül'ü anlat demiş miydin?Yasemin Şenyurt08.08.2020Ankara
Kalemtraşla açıyorum sabahıMevsim keman çalıyorKalemtraşla açıyorum pencereyiSeslerin prizmasıKalemtraşla siliyorum gözyaşımıÖzgürlük içimde kıpır kıpırKalemtraşla uzatıyorum saçlarımıGünler kendiliğinden uzuyor ve tatlanıyorBahçede otur diyor annem sürekliKedilerim omzumda olmazsa olmaz diyorumÖzgürlük içimde kıpır kıpırKedilerim şiir okuyor; müjdeYasemin Şenyurt12.07.2020Ankara
Nietzsche’nin Bengi Dönüş
düşüncesi benim yaşamımı şekillendiren önemli unsurlardan biridir. Bu düşünceye
göre kişi şu anda seçtiği eylemi, yaşamı bin kez yaşayacak olsa yine seçip
seçmeyeceğine göre karar vermelidir.
Böyle bir soru sormayı çoğu zaman unuturuz. Bin kez yaşayacak olsam yine
bu seçimi mi yapardım sorusu önemlidir. Bu soruyu okuyacağımız kitaplar için de
sorabiliriz. Bin kez yaşayacak olsam Kurtlarla Koşan Kadınlar kitabını okumak
isterdim ve okudum.
Kurtlarla Koşan Kadınlar
kitabını okurken yaşamımın farklı dönemlerinde yaptığım seçimleri sorguladım.
Kitap beni farklı yolculuklara çıkardı. İnsan ilişkilerinden kendimle olan
ilişkime ve kararlı olduğum, ısrar
ettiğim, vazgeçmediğim tüm anlara doğru…. Hayat/Ölüm/Hayat döngüsünü,
yaratıcılığın önemini, bizi kendimiz olmaktan alıkoyan şeyleri, eve dönüşü bu
kitapla beraber daha iyi kavradım. İçime işleyen cümleleri oldu yazarın.
Yaşamımdaki öncelikleri daha iyi görmemi sağladı.
Sevgi konusunda
öğrendiğim en önemli şey şu cümlelerde gizli: “Kimi zaman Hayat/Ölüm/Hayat
doğasından kaçanlar, sevgiyi sadece bir lütuf olarak düşünmekte ısrar ederler.
Ancak, en tam halinde sevgi, bir dizi ölüm ve yeniden doğumdur. Sevginin bir
evresinin, bir yönünün gitmesine izin verir ve bir başkasına gireriz. Tutku ölür
ve geri gelir. Acı kovalanarak uzaklaştırılır ve başka bir zaman tekrar yüzeye
çıkar. Sevmek- hepsi de aynı ilişkide olmak üzere- sayısız sonu ve sayısız
başlangıcı kucaklamak ve aynı zamanda bunlara göğüs germek demektir.” (Estes, 2016, s. 182)
Bu bir dizi ölüm ve
yeniden doğum ile karşılaştığım halde sevginin bitmek tükenmek bilmeyen
güzelliklerle dolu olduğunu düşünmekte ısrar ediyordum. Bu ısrar yüzünden de
ölümler karşısında kendimi yıpratıyor, yeniden doğumlara inanmıyor ve bir
yerlerde hata yaptığımı düşünüyordum. Bu bakış açısı değişikliği ile birlikte sevginin bazı yönlerinin gitmesi
gerektiğini ve buna izin vermem gerektiğini anladım.
Günümüzde sevmek, umutlu
olmak, iyimser olmak dediğimizde hep olumlu şeyler düşünmekteyiz ve hatta bu
olumlu şeylerin en olumlu şeyler olması gerektiğine inanmaktayız. Bu yanılgı
yüzünden umudun içindeki umutsuzluğu veya iyimserliğin içindeki karamsarlığı
görmeye tahammül edemiyoruz. Mutsuz olmamak için bin türlü çare düşünüyoruz,
sevgi dolu olmanın sadece olumlu bir şey olduğunu benimsediğimizden, olumsuz
duygular hissettiğimizde-nefret, öfke, keder- paniğe kapılıyoruz, dünyanın sonu
geldi zannediyoruz.
Kurtlarla Koşan Kadınlar
masallarla beraber beni büyüttü. El emeği göz nuru “kırmızı ayakkabılar” ile
yürümemi sağladı. Ne kadar şaşaalı, göz boyayıcı şey varsa onlara temkinle yaklaşmamı sağladı. Kendi gerçek
psişik ailemi bulmam için bana önerilerde bulundu. Şöyle söyledi mesela: “Dışarının
talepleri ile ruhun taleplerini yerine getirme arasında yapacağı seçimlerin bir
ölüm kalım meselesi olduğunu hissedebilir. Kendisini, hiçbir yere ait olmayan
eziyet çekmiş bir yabancı gibi hissedebilir- dışlananlar için bu normaldir, ama
normal olmayan şey oturup buna ağlamak ve hiçbir şey yapmamaktır. İnsanın ayağa
kalkıp nereye ait olduğunu aramaya çıkması gerekir.” (Estes, 2016, s:
200)
Ayağa kalktım ve
yolculuğuma devam ettim. Yolculuğumda umut ederken ve bazen bir yerlerde durup,
soluklanma, sığınma ihtiyacı hissettiğimde kendimi kötü hissetmem için bir
neden olmadığını ve hatta bu soluklanmanın farkındalığımı, yaratıcılığımı
güçlendirdiğimi söyledi kitap. Hareketin içinde dinlenme var ve umudun içinde
umutsuzluk var. Eğer biz yaşamı anlamak ve anlamlı kılmak istiyorsak; kötü ya
da olumsuz şeylerin, yaşamımızı değiştirme
gücünün bazen olumlu şeylerden daha etkili
olabildiğini hatırlamalıyız.
Yasemin Şenyurt
Kaynaklar
Estes, P. C. (2016) Kurtlarla
Koşan Kadınlar. İstanbul: Ayrıntı Yayınları
Adını bilmediğim çiçekler yetişiyor aklımın ormanlarındaKokularında kaybolduğumBir çiçeği alıp vazoya koymak ne denli zorAdını bilmediğim nehirler denizlere karışırkenŞarkılar söylemekKendiliğindenAklımın ormanlarında bir efsane dolaşıyorEfsane tekrar ettikçeEsrarengiz bir güç doluveriyor ciğerlerimeAklımın ormanlarında yollar engebeliGece başkaları için korkunç olabilir ormanBana kalırsa şiirYara bere içinde kalmıyorum dersem koca yalanÇığlık hiç atmadım dersemHiç korkmadım dersem kim inanırYine de haki yeşilidirEn sevdiğim renkEn sevdiğim düş ise hakikattirYasemin Şenyurt29.06.2020Ankara
Kalbimle konuşuncaBahar gelirŞiirimeŞiirGörmenin ötesiŞiirGökyüzünün içiŞiirSiyah beyaz bir fotoğraftakiİnatçı mavi şarkıdırDinlersenizBilirsinizŞiirÖzlemdirŞiirTepeden aşağı kendiniziUçarcasına bırakmak değilŞiirTepeye doğruYürümektirAdım adımŞiirGerçeği karşılamadırAğırlamaktır onuYasemin Şenyurt21.06.2020
Kırgın bir dev yaşar içimdeAlıngan bir denizSarp kayalıklarNefes alırKonuşurIslık çalarSilahım yokKılıcım daOlsaydı daKullanmazdımKırgın bir dev yaşar içimdeSihirli gücü var elbetteAlıngan denizDerinlerindeBir gökyüzü saklarUçak değmemişSarp kayalıklarDerinlerindeBir sonsuzluk şiiri saklarYüreklerimizin sakladığı gibiSavaş açacak değilimBu saatten sonra bu dünyayaMüziğin büyüsündeEriyip gideceğimSakin kalacak değilimHeyecan duyacağım her sabahKolum kanadım kırık hissetsem deUçacağımDüşman kalmak isteyenler kalsınBarışmaya niyetim yokHem de hiç yokSihirli gücümü dinleyeceğimMayınlar döşeyenler döşesinKırılgan bir devim benAklının başındalığı sorgulanabilir olsa daYüreği hep şiire dairŞüpheler canda can bırakmasa daHayalleri yüzündenSökülse de gözlerim yerindenVazgeçmeyeceğim yeni hayallerdenVe türlü türlü hatalardanDerin mi derinBir deneyimdenYalın mı yalınBir öyküdür buDüğüm düğüm eden bütün dostlarıNe fena değil miDost düşman diye ayrılmakİntikam peşine düşmekVe savaşmakUnutarak şiirleriVe savaşmakGemilerUçaklarTanklar ileOysa güzeldir barışDünyanın her yerindeVe insanın içindeGüzeldirKırılgan bir devim benKolay kolay ölmeyenYasemin Şenyurt
Güneş yapraklarıİçimden geçiyorduBu sabahBir ekmek lokması büyüklüğündeydiGüneş yapraklarıDeniz yapraklarıAklımı süslüyorduBütün günBir ceviz tadındaydıDeniz yapraklarıEv ekonomisi dersindeAklımdan türlü icatlar geçiyorOdaklanamıyordum derseÖrmek bana göre değildiYazmayı söküyordum adetaDefter yapraklarıÖmrümü süslüyorduSonu mutlu bitsin diye bütün öykülerBütün öykülerMutsuz başlıyorduBu benim tarzımBu benim penceremPenceremi süslüyorduPati yapraklarıTekir ve sarman kokuyorlardıYasemin Şenyurt14.06.2020Ankara
Tempolu yürüyordumDalgalara uyarakGünahlarıma bir yenisini ekleyerekOlmayacak düşler kuruyordumGazete alıyordum her günBaşlıklara göz atarkenUfuk çizgisini düşünüyordumOlmamanın estetiğiniBira içmeyi bırakmıştımSigarayı azaltıyordumTempolu düşünüyordumYeni şarkılar söylemek içinYürüyordumTrafik lambasına yakalanıpGök gürültüsü uyduruyordumKitabevine yakalanıpAydede kitabını soruyordumYazarı ve yayınevi olmayan o kitabıSokakta klip çekiyordumAklımda olmamanın estetiğiKamerasız üstelikİçim dışım bir olana kadarÇarpım tablosunu unutuyordumAnkaraKederli ve bir o kadar cesurdurKedilerMeraklı ve duyarlıdırKitaplarAşk yüzündendirBen yönümü kolay kolay bulamamAdres tarifinden hiç anlamamKaybolmamdır aslolanTempolu kaybolurumBulmak isteyenler bilirDöneceğimBir ipucu noktası vardır aklımdaBir anıBir şiirBir özlem vardırDöneceğim mutlakaÖzlemim öyle büyür kiGeceGözyaşı bahçesine dönüşürİyidir buİyidir böyle ağlamakYasemin Şenyurt13.06.2020Ankara
