Yazı yazmak bence özgürlüklerin en güzeli. Cümleye nasıl başlayacağınız ve nasıl ilerleyeceğiniz konusunda o kadar çok etken olabilir ki ve o etkenlerden hangisinden etkileneceğiniz o kadar değişebilir ve değiştikçe sizi şaşırtabilir ki yazınız bittiğinde özgürlükten kaynaklanan bir baş dönmesi yaşayabilirsiniz. O baş dönmesinin etkisinde olmak da o etkiden uzaklaşıp yeni yazılara doğru ulaşmak damümkün. Bir cümle, bir sözcük ve hatta bazen bir harf bütün yazının seyrini değiştirir. O halde bazen duymak ve duyduklarının peşinde olmak gerekebilir. En önemlisi ise kendimizi anlamak ve yazı ilerlerken tehlikeli diye düşündüğümüz her şeyin yazının zaten içinde olduğunu bilmek. Özgürlük gerçekten de sorumlulukla ilgili bir kavram. Yazı yazmak ve kendi ruhumuzla yüzleşmek özgürlüğü getirdiği gibi bizden yanıtlar da bekleyen bir eylem. Dolayısıyla özgürlüğü her zaman her şekilde istediğimize erişme olarak algılamak insanı yanıltıyor. Bazen erişebileceğimiz halde erişmemeyi seçmek gerçek anlamda bir özgürlüktür. Bir cümle yazar ve bırakırsınız. Aslında o cümlenin seyrine etki etmeyerek ve diğer cümlelerin kurulmasına izin vermeyerek o cümleyi derinleştirirsiniz. İnsan olarak amacınız derinleşmekse bazen almak ve tüketmek istediklerinize karşı mesafeli yaklaşırsınız. Özgürlük şarkılarını söyleyen tüm derin insanlar içindir bu yazım.
