Farklı Zamanlarda Farklı Kahveler

gizemli şeyler

Bir yerlerde saklanmış olan deli dolu şeyler çıkın karşıma. Başka yerlerde zıp zıp zıplayan şeyler yolumun üzerinde olun. Rengarenk olan ve rengarenk olmayı seven şeyler korkmadan gelin yanıma. Öyle çok özledim ki sizi...

Konuşun benimle mucizeler. Yüzün beraber benimle değişik balıklar. Uçun benimle sevgili kuşlar. Her zaman olduğu gibi hazırım başıma gelecek iyiliklere, kötülüklere, şaşkınlıklara...Hazırlıksız da yakalansam olabilir.

Kucaklaş benimle ağaç. Mırmır seslerinle uyut beni kedim. Uykudan uyandırın düşsel şeyler.

Bazen beni üzün, yorun,ağlatın dertlerim, kaygılarım, işim gücüm.

Bazen beni durup dururken güldürün.

Bir yerlerde olan ama henüz karşıma çıkmamış tüm gizemli şeyler kapımı açtım haberiniz olsun.

Bu Bayram

BU BAYRAMDA  İNSANLARA YARDIM ETMEK İSTİYORSANIZ ŞİZOFRENİ DERNEKLERİ FEDERASYONU’NA BAĞIŞ YAPABİLİRSİNİZ. TEŞEKKÜR EDER ŞÜKRANLARIMIZI SUNARIZ.
Türkiye İş Bankası Meşrutiyet Şubesi ANKARA
Hesap No: 4213 0871607
IBAN: TR-060006400000142130871601
ŞİZOFRENİ DERNEKLERİ FEDERASYONU VE MAVİ AT İLE İLGİLİ AYRINTILI BİLGİYİ AŞAĞIDAKİ WEB ADRESLERİNDEN EDİNEBİLİRİSİNİZ:
http://www.sizofrenifederasyonu.org/
http://maviatkafe.weebly.com/

çılgın sihirbaz

Şapkanın içinden her an kendi ölümünü çıkartabilecek bir sihirbazım ben. Şapkanın içinden ölümüm çıkmıyorsa bilin ki çok sevdiğim bir insan var. 

***

Yaşamak bazen çıldırtacak bazen ağlatacak. En sevdiğim renk, en sevdiğim şarkı, en sevdiğim şehir seninle değişti. Bazen tüm bu değişikliklere kızdığım oluyor. Bütün kızgınlığımın arkasında sevmekten çıldırmış bir insan var. Şimdi bütün insanlar bu çılgınlığıma tanık olsun ister misin? Ben kimse bilmesin istiyorum. Herkes beni kızgın, çatlak, öfkeli olarak tanısın ama çılgın olduğumu kimse bilmesin. Senden de saklıyorum işte... Kimsenin beni anlamasına ya da bana yaklaşmasına izin vermeyerek sevmekten çıldırmış insanı koruyorum. O çılgın insan o kadar doğal ve o kadar derin ve o kadar kırılgan ki...Onu tanısan sen onu benden daha çok korumak isterdin. 

Yaz Bitecek

Yaz bitecek

Yine içimizde kalacak güneş

Senin adın aşk olsun diyen arkadaş unutulmayacak

Yaz bitecek

Yine içimizde kalacak yıldızlar

Gece kimsesizliğine bir pati dokunacak

Yaz bitecek

Yine içimizde kalacak “henüz gidilmemiş deniz”

Yalnızlık sokağından gökyüzüne yürünecek

Yaz bitecek

Şiir dergisinin adı bulunacak

Seninle karşılaştığımız bir asır olacak

Yaz bitecek

Yine soğuğa doğru gidilecek

Aklımızda kalanlarla

Aklımızdan çıkmayanlarla

Aklımız

Aklım

Kırılacak

Hiç ummadığımız anda

Yine de güleceğiz

Yeniden ağlayabileceğiz

Yaz hiç bitmiyor diyecekler

Ne karşı çıkacak gücüm var

Ne kabul edecek

Ne silahım ben

Ne savaş

Ne cennet

İnsanın içinden güneş eksilmesin

Aklım belki hep huzursuz kalacak

“Söylenmemiş en güzel söz” de

Bir yaz gecesini yaşayacak

Titre kalbim

Titre gözlerim

Korkusuzca titreyen bir kalp

Sessizdir ve cesur

Ne ölümüm

Ne kan

Ne cinayet

Olsam olsam

Bir su birikintisi olmak isterim

Bu yaz

Olsam olsam

Bir veteriner olsam bu yaz

Mektup olsam bir türlü

Kanat olsam daha zor

Kök olmak başka

Olsam olsam

Bitmemiş şiir olsam

Dondurma olmak zor

Deniz olmak daha zor

Bir pati dokunur yalnızlığıma

Bitmiyor insan

Bitmiyor hasret

Kaç kere kavuşulursa kavuşulsun

sadece sen

Ağlardım

Turuncular, yeşiller akardı üzerimden

Bir yaz gecesi

Kapımda belirene dek sen

Ağlardım

Yıldızlar hayret ederdi

Yüzüme tırmanırdı sarmaşık

Sisler içinde kalmıştım

Düşüyordum 

Kırılıyordu şeyler

Beni sadece sen güldürebilirdin

Büyük, muazzam, gösterişli şeylerden hep nefret etmiştim

Omzuna başımı koyup

Dizine başımı koyup

Ağlardım seneler önce

Bir ya da iki sözcük seçerdin

Yeterdi gülmeme

Dünyaya küser

Kalbimde bir kaktüs var derdim sana

Yaklaşamazdım

Sadece sen sevindirebilirdin

Sadece sen güldürebilir

Gerçekleri sadece sana söyleyebilirdim

Ağlamayı bıraktım

Yine de

Dün olduğu gibi

Sadece sen sevindirebilirsin beni 

yasemin şenyurt

Başka Şey

İnsan kuruntularla niye kendinin ve başkalarının başının etini yer ki? Hayat kolay yaşayıp gitmek lazım demiyorum. Diyorum ki kendimizi adayacağımız meselelerimiz olsun. Diyorum ki kusursuz olmak yerine kusurlu ama bir o kadar da içten, doğrudan, derinden yaşayalım. İşte o zaman ıslık çalarak, şiir okuyarak,mizahla üstesinden gelebiliriz sorunların. Çekici olmanın, başarılı, zengin olmanın yerine başka bir şey koyalım diyorum. O başka şeyi tanımlamıyorum.

Aklıma gel yine

Sözün güzelliğinden geçtik
Aklımıza takıldı bol renkli masal kitabı

Susamıştık ama az az içtik
Aklımıza takıldı duru şeyler

Gözlerimiz yanmıştı herhangi bir nedenle
Bir şiiri söylüyorduk birlikte

Ellerimiz ellerimiz ellerimiz

Deniz deniz ve sihirli koku

Paylaşmıştık bir sigarayı

Hiç böyle hissetmemiştim

Hem kederli hem de herkesten uzak

Sanki ikimizin de gözleri yanmış
Elleri titremiş
Boğazı düğümlü
Yine de mutlu

Hiç böyle hissetmemiştim
Her şeyin üzerinde

Sigara bitmişti
Çay bitmişti
Söz bitmişti
Yüzümde mavi bulutlar gördüm eve gelince

Söylediklerinin bana dokunması
İçime işlemesi
Ömür boyu orada kalması
Öyle güzel ki
Aklıma gel yine !
yasemin şenyurt/ankara/2014

arya için şiir

27.06.2014 tarihinde ikinci kez hala oldum. Yeğenim Arya için bir şiir yazdım. Mutlu olsun, mutluluk versin, sağlıklı, neşeli, yaratıcı ve akıllı olsun ablası Umay gibi ;) Hala olmak çok güzel bir duygu...Bana bu duyguyu yaşattıkları için Ahmet'e ve Mukaddes'e teşekkür ederim. 

Arya için yazdığım şiir:

ARYA'YA 

Sana ben güzel bir şarkı olsam

Sana güzel bir koku sunsam

Bütün melekler yanında

Yine de yanında dursam biraz daha 

Hani seni kucağıma alsam da

Kalsan biraz daha

Hani sen ağlasan da

Uyansam 

Elimi tutsan biraz daha 

İsmin ne güzel 

Kokun ne güzel 

Yüzün ne güzel

Seslensem de baksan biraz daha

Çok değil

Biraz biraz baksam sevgimden

Biraz daha baksam mutluluktan

Biraz daha baksam masumiyetten

Anlıyorum daha iyi 

Seviyorum daha iyi

Sen doğdun ve şimdi her şey daha iyi

yasemin şenyurt

Çok Güzel Şeyler

Bakın bakalım burada çok güzel şeyler oluyor : http://www.yutmografim.com/6-sayi-haziran-2014-2/

Bir an dalıp gitmiştim

İçine attığın sözcükler birikirse yazmaya başlarsın. Yusuf’a öyle dediğimi hatırlıyorum. Yusuf’un cevap vermediğini hatırlıyorum. Birbirimizden uzakta geçirdiğimiz yıllar bizi birbirimize yakınlaştırmıştı. Her zaman sorunun soru ve cevabın da cevap olmadığını öğrenmiştik. Bir cevap bazen çok güçlü ve insanı sarsan bir soru olabilirdi. Bir soru bazen soru olmaya yakın durabilirdi. Uzakta geçirdiğimiz yıllarda o da yazı yazmıştı. Bazen deneme bazen öykü yazmıştı ama şiirden hep uzak durmuştu. Yusuf’ a baktığımda yılların onda çoğalttıklarını anlayabiliyordum. O çoğalmak için uğraşmıştı. Az kalmamak, tamamlanmak, mükemmele erişme gayesiyle değil de tam olamayacağını bilmenin endişesini duyarak çoğalmak ve çoğaltmak istemişti. Gözyaşını, gülümsemesini, hayata tutunan ve başkalarını da hayata tutunduran cümlelerini çoğaltmıştı. Ona baktığımda içimde kopan kıyameti anlamaması mümkün değildi. Uğuldayan sözcükler, karışan duygular ve bir ağaçtan düşen yapraklar gibi aklıma gelen anılar. Anıları tutup saklama isteğimi ve geleceğin belirsizliğini seviyor olmamı anlıyordu. Gözlerimin neler söylediğini ondan başka bir kimsenin anlamasına imkan yoktu.

“İşte geldim” dedim.

“Gitmiş miydin?”

“ Bir an dalıp gitmiştim”

“O sayılmaz. Kapıyı açıp gitmediğin sürece gitmiş sayılmazsın.”

Beklediğim gelecek mi?

Bir insan hayattan ne bekler? Mutluluk, özgürlük, aşk, sevgi, huzur bekleyebilir. Beklediği için bunların hiçbiri gelmez. Mutluluk için ayrıntıları, ufak şeyleri, incelikleri görmesi gerekir. Özgürlük için seçim yaptığı esnada kendini duyması, anlaması gerekir. Sevgi için dürüst ve anlayışlı olması gerekir. Huzur için başka şeyler gerekir. 

İnsan hayattan beklerken hayat da insandan iş, güç, özen, düzen bekler. Hayat mı yoksa içinde bulunduğumuz düzen mi bizden iş güç ve özen, düzen bekler sorusu önemli olarak aklımızda dursun. 

İnsan sürekli iletişim içinde olduğu insanlardan anlayış, hoşgörü, destek, sabır bekleyebilir zaman zaman. İnsan kendinden azimli, umutlu, tutkulu olmasını bekleyebilir. Beklenenin kendi kendine gelmesi bir mucize sayılabilir. Beklediğimiz şey hiç gelmeyecek eğer biz onun için gayret etmezsek. Beklediğimiz gelse bile onun beklediğimiz şey olduğunu anlamayacağız eğer çabalamamışsak. Yanımızdan geçip gidecek ve biz ona bir yabancı gibi bakacağız. 

İnsan bekleyecek ve beklerken çabalayacak ki bu çaba onu adam edebilsin. Çabalamadan gelen her ne ise insan bilecek ki o ellerinden kayıp gidecek. İşte bu nedenle hayıflanmadan, üşenmeden üzerine gidecek engellerin ve kendini bırakmayacak umutsuzlukta...Kendinden bile beklediği şeylerin kendisine gelmesi için zamana, çabaya ve tutkuya ihtiyacı olduğunu duyacak ve duyuracak başkalarına.

Bir yandan da açık olacak duygularına. Bir yandan da açık olacak yeni gelen bir olayı kendine izah etmek için başka bakış açılarına. Bir yandan da tarifi imkansız bir karmaşanın içinde bile "sonsuzluk gözlüğü"nü takmayı unutmayacak. Bir yandan da beklediği  ona doğru çok yaklaştığı anda çekip gitmeyecek ne kadar çok başı dönmüş olursa olsun mutluluktan...

Beklemek ve çabalamak beni adam edecek galiba.

Yasemin Şenyurt/2014 /Ankara

İçten İtiraz

Hayata dair ne çok yargıda bulunulmuştu. Bazı yargılar ne kadar hayata ilişkin olsa da hayattan ne kadar da uzaktı. Hayatı yargılamak kolay olandı. Zor olan ona dair içten bir cümle kurabilmekti. Hayat bütün benliğimizi bizden istiyor. Eğer benliğimizi sakınır ya da saklarsak hayat da bizden kaçınıyor ve kaçıyor. 

Dalgınlık, alınganlık ya da başka bir sebeple unuttuğumuz benliğimizi çıplak gözle tanımak kolay değil. Benliğimizi tanımadan hayata dair saptamalar yapıyoruz ve yapacağız. Bir yandan hayat yaptığımız bu saptamaların çevresinde gelişirken bir yandan da benliğimizin gizli yerlerine yolculuklarımız olacak. 

Benliğimizi anlamak için okuduğumuz bir kitap bizi aşkla tanıştıracak. Bir başka kitapta hayata ait bir kokuyu ve o kokunun nasıl içimize sindiğini anlayacağız. Başka bir kitapta korkuları nasıl içselleştirdiğimizi öğrenirken kendimizle cebelleşeceğiz. 

Tiyatroya gittiğimizde kendimizi bir kahramanla özdeşleştirdiğimizde ya da bir cümle içimizi içimizden daha fazla bir yer haline getirdiğinde benliğimizi tanımanın heyecanını duyacağız. Bir an için saptamalar yapmayı bırakıp hayatla birlik halinde olduğumuzu duyacağız.

Hayata gözlerini açan bir bebek saflığında ve şaşkınlığında yağmurda dolaşacağız. Tam da o anda nesnelerin göründüklerinden farklı yerlerini görüp, anılarımızın bize yeni yeni duyurduğu sesleri anlamaya çalışacağız. Seslerin sözcüklere ve sözcüklerin cümlelere doğru gelişmesinde içimize düşecek ateş. İçimize düşecek yaşıyor olmanın o acılı,ağrılı tarafları. O ağrıyı, acıyı duymazsak belki hiç duyamayacağız anıların bize duyurmaya çalıştıklarını. 

Bir salıncağa oturup gökyüzüne bakmayalı, salıncakta sallanmayalı ve salıncakta bir çocuğu sallamayalı ne çok şey kaybettiğimizi ve kazandıklarımızın kazanç sayılmayacağını anlayacağız çok sevdiğimiz bir insan bu hayattan ayrıldığında. Hayata dair şimdi söylenebilecek cümleler var ama ne kadar içten olduğum konusunda tereddütlerim de var. 

Ne zaman ki fırından ekmek almaya giderken duyduğumuz  bir çocuğun ama anne diye başlayan o içten itirazı bizim için anlamlı hale gelecek işte o zaman itiraz etmenin başka başka yolları olduğunu kavrayacağız. İtiraz edebiliyor olmanın güzelliğini duyacağız  bazı şiirlerde , fotoğraflarda ve o güzelliğin  benliğimizi de güzelleştirebilmesini isteyeceğiz.

Sahte bir şekilde kabulleniyor olmanın aslında hayata ve benliğimize ihanet etmek olduğunu anladığımızda çok şey değişecek...

Hayata dair ve benliğimize dair içten olmak için her an bir başlangıç olabilir. İçten olmak için içten gelenler yeterli değildir. İçten olmak için içten gelenlerin çeşitli engellerle karşılaşsalar da kararlılıkla o engellerin üstesinden gelmeleri gerekir. Ama anne ile başlayan itirazların çoğalmasına izin veren her anne sahte kabullenişlerin insana ne çok şey kaybettirdiğini bilir. 

Hayata dair bir yargıda bulunmak kolaydır. Önemli olan ona dair içten bir cümle kurmaktır. 

Yasemin Şenyurt/ 2014 /Ankara