Sanatın Anlamı/ Yasemin Şenyurt

21 Ağustos 2013 Çarşamba

çikolata mı?

ah ah !

özgürleşiyorum duygusunun eşlik ettiği şarkılarla yürümek ne güzel

ve güzel mi güzel bir bahçede yazmak

sakin, duygulu, düşünceli ve içimde denizi duyarak

denizi duyarak ve martı olarak zaman zaman

martı olarak ve insanlara gülümseyerek...

sevgili okur,

bir yaz akşamına doğru geçerken 

içimde martı sesleri var

diyorum ki içim dışım bir

ve bir çikolata insanın bütün ruh halini değiştirir :P

16 Ağustos 2013 Cuma

NE TUHAF DEĞİL Mİ?



Ankara’dan kalkan her otobüs
Ankara’ya gidiyor
Ne tuhaf değil mi?

Ankara’dan ayrılmak
Koparmak gibi bir çiçeği
Canının yanmasını duyarak
Saatler hep sabahın dördü

Ankara’ya gelince
Hiç gidemiyoruz aslında
Ne tuhaf değil mi?

Saatler hep sabahın dördü
Zülfü Livaneli rüyalarımda
Sen yoksun!

İçtiğim suda zehir var
Lokma tatlısı bile acı
Saat hep sabahın dördü
Sen yoksun!



10 Ağustos 2013 Cumartesi

Seslerin İçinden Sana Uzanan Gözlerim







Şu sesleri kuşların

Gözleri kedimin

Bir kitaba doğru uzanan kollarım

Sanki yeşil bir an

Tutkusu derin



Gözleri gözleri gözleri

Yaramaz çocuğun 

Dünyanın en masum 

En yorgun elleri

Sana doğru gelen ve uzanan

Bütün noktalama işaretlerini unutup

Sana uzanan

Şu gözler

Gözlerim

Biraz da düşen yaprak

Esen rüzgar

Gözleri bir kedinin

Bütün yaşamı kaplayan

Yeşil an


Doğrunun biçimleri

Yanlışı savunabiliyor

Güzel ve çirkin içiçe

Bütün duyduğum bu

Bütün gördüğüm bu

Hissettiğim ise yeşil bir an

Kitaba uzanan

Sana uzanan gözlerim

Dalga sesleri

Sesten her şey

Ağlama sesleri

Sesten şu dünya

Durulursa şu akıl

Aklım mı demeli

Aklıma konan düşler

Sana uzanan gözler


Bir şiirde bitebilir ayrılık

Anlam bularak seslerde

Durulursa şu akıl

Sana uzanabilir ellerim

Şu sesleri yok mu çocukların

Mutluluktan düşer gibi ağlamaları

El çırpmaları hayretle

Şu seslere beraber dokunmak için

Gözler

Gözlerim

Gözlerim sana uzanır

6 Ağustos 2013 Salı

Ah




Seslendirecek şimdi
Bir ölümsüz gibi
Bütün duyguları

Düşmeyi sevdim
Sesimi kendime çekerek
Kendimden ve senden hiç korkmadım
Bir şiire nasıl başlanır
Düşün
Bir arkadaşlık nasıl sürer

Yanımda olmasan
Kuru bir gerçek olurdum sadece

Şimdi
Gerçekten düşe
Düşten gerçeğe yolcuyum
Bütün anladığım
Seni seviyorum



2 Ağustos 2013 Cuma

Ağustos







Bütün Ağustos yeni bir kitap olacağım
Yine de eski bir kitap kadar güzel duracağım
Sayfalarımın arasına deniz karışacak
Okursan bir gece
Kendime doğru yürüyeceğim

Okumak istersen bir gece
Bütün Ağustos kitap olacağım
Ağaçların dibinde mavi olmak
Mavinin her hali mi güzel
Güzel olmasam da
Kitap kokacak sesim

Duyacaksın
Duyacaksın

Bir yıldıza ya da trene yetişebilirsin
Palette mavinin tüm tonları
Oldum olası deniz sessiz
Bırakabilirsin de elinden kitabı

Arkandan koşar sayfalar
Yine de duymazsan
Mavinin her hali güzel
Yanında durdukça
Bütün Ağustos
Bir kitap ya da elma
Elma ya da ay
Ay ya da bıçak
Bütün Ağustos her halimle yanında
Bütün ömür de sürebilir bu hal

Sen oku
Sen dokun
Sen duy
Bütün ömür

Her sesi hayra yordum
Aklımı iyiye
Yine de iyi değilsem
Kitap kokmalı sesim
İnanmasam kuşlara
Uçarken kafamı çarpardım bir buluta

Mavinin her tonunu duymak isterim
Bütün bir ömür
İnanmasam sana ve yaşama
Yaşayıp gitmek isterdim sadece
Şimdi bir ağacın kökleri
Şimdi denizin sesi
Şimdi kitabın kokusu
Başımı alıp gidecekken
Duyduğum mavinin her tonu
Alışmak istedim
Unutmak istedim
Şimdi bir yaşamım varsa
Sana doğruysa
Bütün suç benim
Dünyanın en güzel suçlusuyum

Alışmadım
Unutmadım
Dünyanın en yoksul en zengin en mutlu en dertli

Şimdi bir yaşamım var
Aklıma gelmiyor intihar
Gelse de gülüyorum
Gülerken mavi
Gülerken özgür
Gülerken

Bütün Ağustos ya da bütün ömür
Sen duy
Sen kokla
Sen anla
Sen tamamla bu şiiri
Sen başla

Belki bu gece çok kötü olurum
Yine de kitap kokusu olur sesimde
Sana doğru  bir ses
Nefes nedir ki
Sana doğru bir ses

Yasemin Şenyurt

1 Ağustos 2013 Perşembe

Yıllar Sürecek




Dağılıyorduk
Kar tanesi
Güneş zerresi
Dalgın

Bal gibi gelmiştik
Geleceğimiz yere
Yine de durduk

Gözlerimizde bitmemiş öyküler

Yine de vedalaşmadık

Bir türlü söyleyemediğimiz o şarkıyı duyduk

O an ağaçlar
O an kelebekler
O an susuyordu

Çalınmış bir eşya gibi
Aykırı duruyordum yerimde
Biliyordum yine
Bitecek bir ayrılığın ilk günleriydi

Korkusuz
Yürekli
Dürüst olacaktım
Senin için ve kendim için

Bitmemiş öykü
Dinlediğimiz şarkı
Bizi buluşturacak

Düşün ki
Bizi buluşturacak iki kişiyiz
Bir anda dağılacak kasvet
Yıllar sürecek bir an

Bizi buluşturacak o ay
O keman
Yine de katlanacağız şimdi
Ayrılığa
Duyarak bütün ağrıyı
Uyanarak acıyla
Bil ki bizi buluşturacak
Yaşananlar

26 Temmuz 2013 Cuma

"Seni Düşünmek Güzel Şey! "





Bir insanı sevmek nasıl bir eylemdir?
Öncelikle düşünceli olacaksın. Sevdiğin insana ve onun sevdiklerine saygı duyacaksın.
Öncelikle ince davranacaksın. Kaba olmak ve yüzeyde kalmak istemiyorsan ince düşünecek ve ince davranacaksın.
Yok yere kalp kırmayacaksın. Kimsenin kalbini kırmayacaksın. Bir insanı sevmek başkaları için de iyi şeyler istemek ve iyi hissetmektir.
Kendi aklına estiği gibi ya da canın öyle istedi diye hareket etmeyeceksin. Tutarlı, sabırlı ve olgun olacaksın.
Kendi sınırların olacak. Bir insanı ne kadar çok seversen sev sınırlarını kaybetmeyeceksin.
Bir insanı sevmek nasıl bir eylemdir?
Kendin olacaksın. Yapmacık, samimiyetsiz olmayacaksın.
Gülsen de ağlasan da duruşun olacak.
Duruşunu değiştirmek isteyenlere cevabın açık olacak.
Ölüm korkusu ya da başka bir korku  sevgini alamayacak.
Korkacaksan en mühim korkun ona istemeden zarar vermek olacak.
Korkacaksan bir canlıya zarar vermekten korkacaksın.
Önce düşünecek ve sonra yeniden düşüneceksin.
Ne şarkılar dinlemek ne hediyeler götürmek ne de buluşmakta olmayacak aklın fikrin. Sevgin için önce kendi ayaklarının üzerinde durabileceksin.
Susacağın ve konuşacağın yeri bileceksin.
Bir insanı anladığını hissedersen çözdüm ve bitti diyemeyeceksin. Özellikle de sevgi duyduğun ve onun sevdikleri ve dolayısıyla sevgi duyanlardaki derinliği anlamak için okuyacak ve düşüneceksin.
Kendine iyi gelen her şeyi yapamayacak ve bu yapamıyor olmak durumundan sevinç duyacaksın.
Öyle bir eylemdir ki sevmek sen bile nasıl bu kadar sevdiğine zaman zaman şaşıracaksın.
Şaşkınlığından ağır basacak sevgin.
Sevginden ağır gelecek duyduğun saygı.
İnanç olacak bu sevgi ve sorgulamayacaksın.


24 Temmuz 2013 Çarşamba

İnsanca




İnsanca olan nedir diye düşünüyorum. Bir insan kan ağlarken görmezlikten gelmek değildir. İnsanca olanı bulmak, anlamak ve ona göre eyleme geçmek gerekir. İnsanın insana edebileceği kötülükleri yaşıyoruz. İnsan kitap okumaktan sıkılır ve farklı düşüncelere, düşlere saygıyla açılmazsa ve kim olduğuna karar verememişse işi zordur. İçindeki sevgiyi derinleştiremezse ve farklı açılardan bakamazsa sığ kalacaktır. İnsanca olan üzerinde düşünüyor ve doğru sorular sormaya gayret ediyorum. Her durumun kendine özgü olduğu bu dünyada genellemelere sığınmamak ve bahanelerle saklanmamak gerekiyor. Her durum karşısında yüreklice kim olduğumuzu söyleyebilmeli. İnsanca olana böyle yaklaşabiliriz belki. 

Yapayalnız da kalsak terkedilmiş de olsak ya da kalabalıkların içinde yalnız da kalsak kendimizi oluşturabilmişsek güçlüyüz, sevgiliyiz, cesuruz ve masumuz diye düşünüyorum.

İnsanca olan biraz da çocukça olandır değil mi? 

İnsanca olan biraz da delice olandır değil mi?

17 Temmuz 2013 Çarşamba

Ben Bu Kitabı Okudum : Göçmüş Kediler Bahçesi





Yıllardır elime alırım ve ilk öyküyü okumakta zorlanırım ama bu yıl zorlandığım hissinin üzerinde durmayarak kendimi  diğer öykülerle buluşturdum.  İyi ki de bu buluşmayı bu yaz yaşadım. 

Kitabı bitireli üç ya da dört gün oldu ama etkisi yıllarca sürecek.  Bilge Karasu’nun  öykülerinin içine dahil oluşuma ve dahil olarak okurken yaşadığım acıya ve mutluluğa bakıyorum ve iyi ki daha fazla gecikmemişim diyorum.

 İnsanın duyguları karıştığında bu kitabı açabilmeli ve bir öykü seçebilmeli. İnsan sevgi konusunda şaşırdığında ve kederin nasıl da sevinçli bir duygu olduğunu anlamak istediğinde mutlaka bu kitaptan bir öykü okuyabilmeli.

Öyküyü yaşatan yazarın diğer kitaplarını okuma düşüncesi tutkuyla yaşamıma girmiş bulunmakta. Her öyküye nasıl başladığına dikkat kesildiğim yazarın zekasına, inceliğine ve derinliğine ve o derinliği aktarırken başvurduğu anlatıma hayran kaldım. Öyküleri yazmak ve okumak kolay ama yaşatmak…

Zorluklardan, sevgiden, sabırdan uzaklaşmamak gerekiyor. Göçmüş Kediler Bahçesi’ni okumakta neden zorlandığımı biliyorum. Sevgiye ulaşmak için zorluklara sabırla katlanmak ve kendimizi dönüştürmek gerekiyor.

 Bu yıl da bu kitabı bıraksaydım kitabı bana 2006 senesinde hediye eden dostuma, kendime ve gelecekteki her dostluğa  haksızlık etmiş olacaktım.

Bu kitabın  şu ana kadar okuduğum kitaplarla ilişkiye girmesi için onu kütüphaneme bırakacağım. İnsan olarak değişmiş ve dönüşmüş olduğumu hissedip kalemi ele aldığımda öyküyü yazmanın öyküyü yaşatmak için yeterli olmadığını bileceğim.


“Kirpiliğine bakmadan , şehirde yuvalandığı için yiğit; bir gece yuvasından çıkıp dünyayı öğrenmeğe kalktığı için de delice yürekli…” olmak dileğiyle.

Göz



Yağmur sonra yağacak

Önce yağmur yağacak

Yağacak yağmur

Duyuyorum bütün gözlerimle

Her şeyi görmek
İmkansız değil

Gördüklerimde tarçın kokusu var

Henüz içilmemiş sahlep

Henüz okunmamış şiir

Henüz çiçeğine bakıyoruz

Görmek bazen yaralıyor

Beni anlıyor olmalı diyorum

Henüz çiçeği turuncu

Siyah

Yeşil

Gözlerim bakmıyor

Yağmur damlaları,deniz ve gece

Kaybolduğum sis

Görülebilir her şey

Gülün ağzında

Anlaşılabilir her şey

Yine de

Henüz çiçeğine biz bakıyoruz

Bütün kusurlarıyla seviyoruz sevdiklerimizi

Öyle çok özlüyoruz ki bazen

Yutkunuyoruz

Yürüyoruz

Kokusunda duyuyoruz özlemi

Biz henüz anlaşamadık

Yine de henüz çiçeği büyüyor

Bütün duyduğum yabancı ve tuhaf seslerin kaynağı oluyor deniz

Gözlerim büsbütün yanıyor

Şüphenin rengi değişiyor

Gözlerimi saklıyorum senden


Çünkü ölüyorum

Şiir




Söyleme adımı
İçim titriyor

Gökyüzü maviydi deme mesela
Yağmurdan hiç bahsetme
Adımın yerine bir zamir bulunur

Dizlerimin bağı çözülmüş

Elbette bulunur ünsüz ve ünlü harfler

Kalbin sıkışması
Gökkuşağına bulaşması
Kafa atması bulutlara, otlara
Olur şey değil

Oluyor işte!

Ölüyor zaman denilen

Ölümsüzleşirken anlam

Adımla seslendiğin an

Anlamak zor
Olur şey değil

Alınganlığımdan eser kalmaması
Tek adım atmaya halimin olmaması

Gökkuşağına asılması
Hayata tutunması
Suyla tutuşması
Olur şey değil

İçim titriyor işte

Başka bir zaman bul
Başka bir şarkı için


İçim titriyor
Seslendiğinde

Adım ah!
Ah benim adım
Bütün sızım
Başka bir denizde
Kucaklaşırız ormanla

O zaman kuşlar rahat nefes alır
Rahat nefes
Rahat nefes
Ne fena çıkıyor olmalı sesim

Kalbim sıkışmasa
Konuşacaktım 

2013 Temmuz Ankara

11 Temmuz 2013 Perşembe

Yaşama Sevinci



Bütün hayretini toplayıp bir çiçeğe verdi
Bütün gayretiyle

Gözlerinden yaş geliyor
Ağlamak denilemezdi tam olarak

Bakışmak bazen düştür

Rengini açmayı unutmuş koyu hüzündü

Yazdı ve saatlerden mavi

Gecikmek istiyordu her yere
Şairler olmasa!

Orada duruyor ve yüzmek istiyordu saatin içinde

Boğulduğunu duyurmayacaktı

Yardım istemeyecekti

Bütün olmak istiyordu

Saymaya başladı her şeyi ve sonra sessizliği

İnceledi ellerini bütündü

Koyu bir hüzündü

Güneşten korkuyordu şimdi

Şimdi dediğimiz kıpırdayan sayfalar

Bisiklet sürmeyi öğrenecekti

ya da

Felsefe kitapları alacaktı

Gözleri bütündü

Ağlıyor sayılamazdı

Ağacı duydu ve saydı ona doğru

Saydı sonra sessizliği

Bir büyük rakı şişesine baktı
Sonra kendine
Koyu hüzündü ve bütün

Gözlerini unuttu
Saati
Yazı

Bütün hayretini toplayıp
Bir çiçeğe verdi

Yasemin Şenyurt

10.07.2013