Yıldızlar Yeter

 

Çay Molası

 Kollarımda 

Günü taşıdım 

Yorgunum 

Düş ustası

Ayaklarıma kara sular indi

Güne şekil verdim

Yorgunum

Kalem

Gözlerim görmüyor 

Kulaklarım duymuyor 

Harıl harıl çalışıyor aklım 

Yorgunum 

Hayaller kurdum

Yetinmedim 

Hayata çevirdim 

Yorgunum 

Bir çay molasında 

Görebilirim belki yeniden

Duyabili

rim

Konuşabilirim 

Yasemin Şenyurt 

Kırık Sayfa

 Belki 

Bir kırık sayfaydım 

Gemi olmaya hazır 

Trende bir koltukta

Zihnimde tasarılar 

Denizde bir kayada 

Yaşamaktım köksüz 

Üniversiteye gitmiyordum

Asırlardır 

Dikiş dersinde 

Başarısızlık yaşıyordum kat kat 

Matematik 

Matemi andırıyordu 

Bir şey olacak muhakkak

Bir şey 

Bilmiyoruz

Belki de bilmeyeceğiz asla 

Yasemin Şenyurt 

İyimser

 Bir enstrüman 

Çalabilirse renkleri

Çok severek

Özne aşktır 

İki kedi

Düet yaparsa

Evde 

Üç rüya 

Birbirine açılırsa 

Yorumsuz 

Dört kişi 

Öyküye 

Girerse 

Ne zaman zarfı 

Ne işaret sıfatı 

Arama 

Çok iyimserim 

Çünkü güneşi seyrediyorum

Yasemin Şenyurt 

Gülümsemesi Karadeniz

 Bu kadrajda

Nasılsın 

Diye sormuş 

Şair 

Dikdörtgen pencereler 

Pencerelerin kenarında 

Haritalar

Saksılar

Kediler 

Gri şehirde 

Bir uçurtma gibi

Şair imzası 

Çok iyi yaşa 

Çay dökülüp 

Masaya

Yeni haberler vermeyecek 

Haberin yok 

Peynir 

Genişleyen 

Genişleyen 

Ağlatan bir şey 

Gri şehirde 

Gazete yok

TV yok

Felaket yok artık 

Kadrajda

İyiyim demiş 

Bir öğrenci 

Gülümsemesi Karadeniz 

Yasemin Şenyurt 

Yine Büyümedim

 Dün dünya başka bir yerdi

Bugün başka 

Solup gitmekte mevsim

Yine de doğmakta esin

Doğmakta öykü 

Dün başka bir yerdi

Odam

Bugün bambaşka 

Pencereden içeri girdi nasılsın 

Uyandım

Denize koştum 

Solup gitmekte yaz

Yine de mis gibi buldum 

Yine kendim oldum

Dün başka biriydim

Elbette bugün bambaşka 

Pencereden dışarı balonlar üfledim 

Saatler geçti

Yine büyümedim 

Solmuyor aslında 

Anladım 

Ne mekan

Ne zaman

Denize koştum 

Bir dalgayı gökyüzüne koydum

Yine büyümedim 

Yasemin Şenyurt 

Renklerin Tartışması

Renklerin Tartışması 

Turuncu

Gelip mutlu mesut 

Farklı farklı 

Olanaklar var demiş 

Kahverengi

Kaşlar çatık 

Yüz asık 

Olanaksız bu demiş 

Tartışma bitimsiz 

Şair olanaklara inanıyor 

Şair insana güveniyor 

Olanaksız bu 

Dedikçe kahverengi

Kendine çok güvendiği her halinden belli 

Yüz asık 

Bazıları inanmış 

Tartışma bitimsiz

Turuncuya hak verenler de var 

Olanakların gücüne inananlar

Kalbini geleceğe açanlar 

İnsanın olanakları

Yeniden başlama gücü 

Hayal gücü 

Belki de hata yapma ve öğrenme gücü 

Olanaklardan yana Şair 

Zorunluluklar var biliyor 

Yine de 

Çizgilerin içinde güneş 

Çizgilerin içinde yamuk

Tartışmasak olmaz mı 

Herkes şaşkın bakakalıyor 

Bu da bir olanak diyor turuncu 

Yasemin Şenyurt 

Açılsın Bahçe Kapıları

 Bir yaz gecesi

Uyanınca 

Aklımın kabuslarıyla 

Biraz süt biraz kahve 

Biraz sözcük biraz müzik 

İyi gelir

Kabuslara gülerim 

Yine mi derim

Yeniden gülerim 

Gülünce başka bir biçim veririm 

Onlara

Bir yaz gecesi

Uyanınca 

Açılır bahçe kapısı 

Bahçede yazarların masası

Masada Mavi Gözlü Dev

Nasıl kapılır insan

Umutsuzluğa 

Nasıl bırakır 

Kendini kabuslara 

Nasıl saklanır 

Ölümcül yalanlara 

Uyandım

Bir yaz gecesi 

Açılsın bahçe kapıları 

Açılsın 

Yasemin Şenyurt 

Sükut Altın Olmayabilir

 Ruhumun 

Ne haritası var

Ne sözlüğü 

Ne bir terim

Ne bir ülke o

Ruhumun

Ne reçetesi 

Ne koordinatları var

Ruhumda güzellikler 

Derinlere gizlenmiş 

Olabilir

Gözden uzak olanın 

Gönülden uzak kalmadığına inan

Ruhumda incelikler

Dilsiz kalmış olabilir 

Söz gümüşse 

Sükut altın olmayabilir

Yasemin Şenyurt 

19.07.2022

Ankara

Güneş Getiren Şiir

 

Aklımın Köşelerini Sevmiyorum

Aklımın Köşelerini Sevmiyorum 

Ay odamdaydı 

Odamın aklı sokakta

Sokağın aklı fikri yürümek 

Nerelere varacak bu çılgın düş 

Yaz diyorum 

Yaz 

Ay odamdaydı

Odamda gezegenler 

Gezegenlerin aklı dünyada

Dünyanın kalbinde Küçük Prens 

Nasılsın 

Ay odamdaydı 

Sabah olduğunda bile

Sabahın kolları gece

Gecenin kalbi şiir 

Nasılsın 

Ay odamdan çıktı 

Salonda olmalı

Şarkı söylüyor 

Komşular uyanmasa 

Sesi duru iyi ki 

Ay evden çıktı 

Kapı usulcacık kapandı 

Bir ağaçla konuşuyor olmalı 

Ağacın şaşkınlığını düşünemiyorum 

Şaşkınım 

Şaşkınım 

Aklımın köşelerini sevmiyorum 

Yasemin Şenyurt 

Şansa Bak

Şansa Bak

Denizdeki yunus gibi

Neşeli 

Karadaki kaplumbağa kadar sakin

Gökteki bulut kadar gezgin 

Bir gelecek diliyorum 

Bekliyorum

Harita metot defterimde yazmıyor bunlar 

Ajanda yok

Takvim de

Andayım 

Hiç olmadığım kadar 

An bir karpuz dilimi 

Gelecek şüpheli 

Andayım 

Koltuğum pencereye dönük 

Telaş uzakta 

Ellerim dolup dolup taşıyor 

Kalemlerle 

Yazıyorum 

Çocukluğumdan beri

Bir fark var ama şu an

Kalemler denizden ilham alıyor 

Derinleşiyor yavaş yavaş 

Beyaz kağıtlar içindeyim 

Ne duvar

Ne melankoli 

Beyaz kağıtlar içindeyim 

Masaya oturuyor aniden Orhan Veli

Kafa mı buluyorsun diyor

Ne haddime 

Kafa kafaya vermek varken

Olacak şey değil bu şair 

An

Anlam

Ankara yazıyorum

Orhan Veli bir sigara yakıyor 

Çiziyor kelimelerin üstünü 

Ayazı duy diyor 

Ruhunda ayazı duyduğun belli 

Bedeninde duy 

Yaşamda duy 

Öfke ve özlem içindeyim 

Anla 

Ankara 

Orhan Veli göz kırpıyor 

Şansa bak 

Aynı masadayız 

Şansa bak

Ben ve Orhan Veli

Yasemin Şenyurt 

İkiz/ Yasemin Şenyurt

 

Gülüştüm 

Kendimle 

Kaç kez 

Tanıdık geldi güneş 

Tanıdık geldi kum

Tanıdık değildi deniz

Aşktı 

Dalgalar geldi kondu 

Gülüşüme 

Ne kadar çok misafir olmuştum 

Evimde 

Ne kadar çok gurbettim 

Anlatacak ne çok şey vardı 

Sessizlik şiirinde 

Okulu yoktu olgunluğun 

Gülmemiştim 

Gülüşürdük çünkü 

Biz

Hayat ve hayal 

İkizdik

Yasemin Şenyurt