Sanatın Anlamı/ Yasemin Şenyurt

27 Ekim 2018 Cumartesi

İnsan Düğümlenmeli Belki de



İnsan hiç düğümlenmese
Sabaha karşı kendine bir şarkı yakıştırsa
Pencereleri açsa
Parfümmüş falan
Şu şalı da dolayıp boynuna
Atlasa bir otobüse
Uzaklaşsa 

Çantasında şiir kitapları
Açıp açıp kapasa
Kaparken tangır tungur etse kitap
İçindeki bir şiir dışarı fırlasa
Bulutlaşsa
İnsan hiç düğümlenmese

Boşuna mı diyorum
Kitapları şimdi yazmış olsam
Birinin adı Mayıs Defteri
Diğeri Umut Islığı olurdu 

İnsan düğümlenmeli belki de
Tanımlardan uzak durmalı 
Balıklama dalınca gökyüzüne
Kendini tanıyacak gibi olmalı
Kulakları çınlamalı

Düşselleşinceye dek
Toprağı yağmuru 
Afrikayı
İnsan vücudunu 
Öğrenmeli belki de
Kendi kendine
Dersler çıkararak

Düşselleşinceye dek
Öğrenmeli
Saatlerin tik taklarından 
Karamsar olmamayı



Yasemin Şenyurt
07.10.2018
Ankara



6 Ekim 2018 Cumartesi

zamanın halleri

Kalbimde kaynayan ay
Karıncalanan hayat
Şiirle bağım kopmayacak

Leylaklar 

Ömrümün özetidir sıcak çay

En şaşkın misafirim ben

Ellerine yer arayan 

Leylaklar

Ayağa kallkıyorum
Ayağa kalkıyorum
Ayaklarım yürümeyi unutmuş

Aklımda metaforlar
Muammalar ve mumlar
Bazılarını daha çok sevdiğim

İnsan kendisini neden arayamaz
Neden meşgule düşer telefon 
En güz gecelerde

Sesin yoğunlaşması mı
Sessizlik
Ten neden titrer

Yaşasa tüm şairler
Hiç mi hiç ölmeseler
-di

Sağ kalmak da neyin nesi
Deselerdi aşk
-ecek

Defterde
Yeşeren bir yaprak
-yorum

Yasemin Şenyurt
06.10.2018
Ankara

4 Ekim 2018 Perşembe

Eşsiz Bir Novella




Misafir bir sabahta
Ebediyen mutluyum
Belki sisli bir vapur hüznü taşıyorum 
Gece 

Rengim
Bu bir öykü olsun istemem
Sonu olan
Her şiir gibi olsun da istemem 
Bu eşsiz bir novella 

 
Yasemin Şenyurt 

22 Eylül 2018 Cumartesi

Portakal Kokulu Bir Sabah

11 Eylül 2018 Salı

Gülüşünde Ton Ton Renk




Ellerimi gökkuşağı kovasına batırıp çıkarıyorum
Felaket yok
Sevmek var

Balon tutuyor ellerimi
İnsan daha iyi anlıyor 
Varoluş neden özden önce gelir

Balık oluveriyorum
Hafıza Hayret oluyor adım
Deniz neden bu denli mavi

Bir paket sigara yakıyorum ağzımda
Açılıveriyor muamma
Hem de kaybetmeden taç yapraklarını

En sevdiği sarıyı kaybetmesin kimse
Çünkü okyanustur o sarı
Hafıza Hayret

Ay hem uzak
Hem yakın
İçimde yakut kırmızı

Ömer Seyfettin'e mektup yazalım mı
Hafıza Hayret
Bir derdin bin türlü tarifi var

Sen
Barbaros Hayrettin'i tanırsın
Hafıza Hayret

İnsanın gülüşünde 
Ton ton renk var
Renk renk acı

Yasemin Şenyurt
11.09.2018

17 Ağustos 2018 Cuma

Kağıt Gemide




kağıt gemide
üniversite terk bir melek
şarkılar söyler
umutlu
inançlı

sevme cesareti
yaratma cesaretine 
dönüşürken
umutlu
tutkulu

renklerin dansı bu
gecenin içinde
yağmurla daha güzel
bir kadın yürümekte
melankoli de değişir

Adında ay
Göğünde aşk
Bileğinde şaşkın saat
Rüyasında Horney
Bir hazinesi var

kağıt gemide 
üç dil bilen
bir güzel dev 
dil ile ördüğü hırka
dil ile ördüğü lokma

rüyasında Horney ile konuşuyor
hazineden bahsediyor
dışarıda kağıt gemilerin inşası sürüyor
duyamıyorum
duysam ne olur

uykuya dalacağım sırada
denize dalmışım
deniz kızları ve yıldızlar
kimim ben dedirten
deniz aynası

burası Ankara
burası Türkiye
burası kalbim
orada melankoli var

çimenler mavi değil
sevgili yasemin
ne daktilo mor
ne  bulutlar
yine de yaz

kimim ben dedirten
deniz 
kaç yaşındayım
dedirten hayaller
fransızca öğrensem

fransızca okusam
beavuor'ı
fransızca yazsam
kağıt gemilerdeki
kadınları

sevgili yasemin
yaz yeni başlar eylül'de

yapraklar mavi değil
alıngan olmazsan
kitaplığını maviye boyayacak sevgi

alıngan olmazsan
daha çok şarkı duyacaksın
kağıtların olacak
kalemlerin tükenmez 
ispat edemem ama 

ispat edemem ama
daha çok şiirden geçeceksin
sınıf geçer gibi
sevgili yasemin
yaz yeni başlar ekim'de

düşün dur 
düşe dur
dalabil
değişir melankoli
deniz aynası da değişir

 Yasemin Şenyurt
13.08.2018 

Şiirlerim Var Gökyüzü Kadar






Bir dağ öteki dağda eriyordu
Erimek ki imkansızlık
Erimek ki hasret

Aniden düşler içinden koşarak geliyordu
Bana doğru
Öyle gerçek öyle şiir

Ağlayarak gülüyordu o
Barışmıştık
Hiç kavga etmeden

Saatin tadı vardı
Çayın sesi
Kalbimiz böyle çalışırdı bizim

Uçuyorduk
Uçaksız ve kanatsız
Dalga geçerdi bulutlar bizimle

Uçuyorduk
Sarhoş ve ayık
Yanılmış ve yangın

Yasemin Şenyurt
17.08.2018

3 Ağustos 2018 Cuma

Doğru Sürrrealizm




Döngüyü kırınca
Göründü gökyüzü

Ben çok öldüm
Bir keresinde
Doğru sürrealizm

Şehrin en yeşilimsi yerinde
Şeyler Kitabı'nı unutuverdim
Bulup getirdi sürrealizm

Salvador neden eritmiş saatleri

Döngüden dönünce
Evin içinde bir kırlangıç
Sait Faik öyküsünden gelmiş 

Bir mazim var
Bilinmesinde sakınca yok
Brancusi'nin arafını tutmakta

Gel Klimt'e soralım
Büyüsüz gerçek görmüş mü
Ya da doğuma inanıyor mu
Kendinden kendini doğurmaya

Demiorgus da kim
Aklıma takılıyor hastane koridorunda
Hiç diyorum hemşireye
İyot kokulu bu hiç 
Bilinmiyor

Belleğimde kristal büfe 
Yeşilköy'de bir masa
Kaskımı takıp yazıyorum
Büyükada büyüyor

Kris'in gözleri mi kris
Sıpa'nın patisi mi kris
Yıllar sonra kriz nedir
Cevabını vermem elbette
Büyükada büyüsün

Yasemin Şenyurt
03.08.2018

21 Temmuz 2018 Cumartesi

Boyum Uzadıkça


Fotoğraf: Yasemin Şenyurt


Varoluşçu bir filozof olacaktım
İnanıyordum Kierkegaard kadar
Çantamda Korku ve Titreme

Mezun olacaktım acıdan
Kaldım sürekli
Öğretmeni duyamıyordum
En arkada
Boyum uzadıkça

Bir yetişkin olacaktım az kalsın
Çocukluğum üzerine yemin ederim ki
Küfür öğreniyordum
Küfrün küf kökü yüzünden 
Bıraktım zararlı sözcükleri 

Yasemin Şenyurt
2018 Temmuz
Ankara

Hüzün Benim Diğer Adım


Fotoğraf: Yasemin Şenyurt



lila bir tekne 
içinde çiçekler doğmuş
hüzün benim diğer adım

bileğimde çınnnn
eder yeryüzü
ispatıdır anıların

Yasemin Şenyurt
2018 
Ankara

16 Temmuz 2018 Pazartesi

Kalbimde Duruyorum





Kendimi kaybettiğim yer ile bulduğum yerde, kalbimde duruyorum. Şimdilik kimse burada olduğumu bilmiyor. Belki bir leylak görünümündeyim. Belki de kedi gibi miyavlıyorum. Neler olduğunu anlıyorum, sakin sakin düşününce ve yadırgamalardan uzakta. Zamana, yalnızlığa ve düşünmeye ihtiyacım var. Kalbimin kapısı açılınca, durmadım, tereddüt etmedim, içeri girdim. Burada üşümüyorum ve terlemiyorum. Burada olmanın tadını çıkarıyorum. Bir andır sonsuzluk. Bir dilimdir acı. Bir bütündür hayat.
İyi olmak aslında burada durmak ile ilgili. Uzun süredir kapıyı çalıyordum ama açılmıyordu. Açılmasını da beklemiyordum uzun süre. Kapı açılıverdi. Aklımı buldum burada. Bir şiirin bitmemiş ve bitmek istemeyen halini buldum, hak verdim.
Aklımı kalbimde bulabileceğime ihtimal vermezdim.
Dinleniyorum ve anlıyorum.
Anılarımı buldum. Benim ben olmamı sağlayan sözcükler de kokular da burada.
Bulduklarımı yanlış yerlerde aramamın zaman kaybı olmadığını anladım. Gündüz ve gece hep eşit burada ama bir an sonsuzluk. Ayaklarım yerden kesildi... Uçabildiğimi gördüm. Hak verdim geçmişte kalanlara.

Ben olmak için sürprizlerden, mucizelerden vazgeçmek gerekmiyor. Aksine burada olduğum zamanlar bana en çok güvenilecek şeyin belirsizlik olduğunu öğretti. Kişinin kendini bulması için kurallar kitabı yok. Haritası, pusulası, sözlüğü yok. Belki bir kaktüs görünümündeyim. Belki de patlamak üzere olan bir balon. Nasıl görünüyor olursam olayım en güzel şarkıların çaldığı bir müzik kutusunun yakınındayım. Kalbimde duruyorum. 
Yasemin Şenyurt
16.07.2018


11 Temmuz 2018 Çarşamba

Ev Nedir?




 Ev, başını sokabileceğin yerdir. Başının ağrısına bin türlü devanın yeridir. Ağlayabileceğin ve utanmayacağın tek göz odadır. Havlunun değişme halidir. Kedilerinin mama kabının dolup dolup taşmasıdır. Meraklı ve elleri şeftali kokan bir annenin kapıyı açmasıdır. Mısırın haşlanmasıdır, tenceredeki dibin kazınmasıdır ve penceredeki buğudur. Kitabın içindeki fotoğraftır. Uyuyorum galiba derken kendini kahve içerken bulmaktır. Kasedi tekrar tekrar dinleten o ölümsüz şarkıdır. Elektrik süpürgesinin etrafa hükmetmesi, çamaşır suyunun kokusu, yara bandının bulunamamasıdır. Damacanadan gelen su, su ısıtıcının şipşak hazırlığı, kabloların kediler tarafından kemirilmesine ses çıkarmamaktır. Perdelere tırmanmalarına ses çıkarsan da o sesin pek anlaşılamamasıdır.
Ev açan akşamsefasıdır. Dertlerini bir süreliğine rafa kaldırmaktır. Denize yakındır en çok. Kuleler, mağaralar, uçurumlar doludur odaları. Boğazına takılan kılçıktan kurtulmaktır. Şarkıların arka arkaya gelerek seni perişan edebilmesidir. Dört işlemi zar zor yaparken çarşının hiç de insaflı olmadığını bilmektir. Bembeyaz bir yastıkta rimel lekesidir. Mutfak önlüğünde salça izidir. Bahçenin usul usul sokulmasıdır evin dolaşımına. Hani bunun ilk sahibi diyebilmektir. Çatıdan giren düşlerin kap kacağa yeni biçimler vermesidir. Eşyanın duygulanmasıdır. Derli toplu olmaya çalışırken iğne atsan yere düşmeyecek bir bölgede olduğunu kavramaktır.  
Yeri gelince hurçları açmaktır. Baharı içine işlemektir. Duvarlarda asılı resimlerin seni yolculuğa çıkarıvermesidir. Cezveden taşan kahvedir. Bir türlü sabahı edememektir. Bir türlü telefonun çalmamasıdır. Telefon çalınca açamamaktır.
Kendi kendine ladese tutuşmaktır. Kibriti bir türlü yakamamaktır. Çakmak bulamamaktır. Sigaranın sigara olduğunu tuhaf biçimde sezmektir. Yaşama ama dolu dolu yaşama deneyleri yaptığın  öğle saatlerinde kapının söküldüğünü hissetmektir. Yazmak istediğin şeylerin seni yaka paça masaya sürüklemesidir. Solipsizm hakkında kafa yormaktır. Ev nedir ki dediğin yerde saç diplerinden ter boşanmasıdır. Sırtında bir patinin dolaşmasıdır.

En sevdiğin şeylerin biriktiği yerde bir dal bir gökyüzü oluvermektir.
Yasemin Şenyurt
11.07.2018
Ankara 

30 Haziran 2018 Cumartesi

Çocuk Algısı

Dişin yeni çıkıyor gibi
Denizi ilk görüşün
Ekmeği ısırışın
Şişe ve yüne gerek duymadan örüyorsun işte
Örüyorsun bir esrarengiz an

Jetonu atıyorsun
Dönsün istiyorsun hızla oyuncak
Oyunca konuşuyorsun
Yutuyorsun geleceği

Dişin yeni çıkıyor
Komşuya gidişin olay
Komşudan dönüşün yıldızlı iyi
Salıncak sözünü tutmuyor annen

İlmek nasıl atılır
Biliyorsun en başından beri
Çok kesin
Vagondan seyrederken dünyayı
İçinde mısır koçanları

Yorumsuz köşesinde yazıyorsun
Bir çocuk dergisinin
Çok kesin
Şiirden seyrederken aşkı
Güneş neden yakıcı

Sorulardan yorgun
Mızıkan var iyi ki


Yasemin Şenyurt
2018
Ankara