Nar Gibi Aşk / Yasemin Şenyurt

Günaydın / Yasemin Şenyurt şiiri

Kendimle Barışınca / Yasemin Şenyurt

Pandemi Döneminde 10 Ekim Dünya Ruh Sağlığı Gününe Dair Düşüncelerim

 2020 yılının Mart ayıydı ve COVID- 19 virüsünden söz ediliyordu. Maske, mesafe ve hijyen kuralları daha sonra bu söylenenlere dahil oldu. Sağlığımızı korumak ve hatta yaşamak istiyorsak yapabileceğimiz en önemli şey evde kalmak ve dışarı çıktığımızda da maske kullanmak, insanlarla çok yakınlaşmamak, tokalaşmamak, öpüşmemek ve sarılmamak gerekiyordu. Ellerimizi yıkama konusu da özellikle önem kazanmıştı ve ellerimizle dışardaki yüzeylere temas etmek ciddi anlamda sakıncalı olduğu için dezenfektan da kullanmak gerekebiliyordu. Her yer kapanmaya başladı. Restoranlar, sinemalar, kafeler ve aklınıza gelebilecek her yer hem de dünyanın her yerinde. Ölüm hiç olmadığı kadar yakındı bize ve öyle çok tehdit ediyordu ki bizi o günlerde şu şarkı dilimden hiç düşmedi: "Yeter, yeter, öleceksek ölelim." Ölümün varlığından daha keskin, daha yaralayıcıydı tehdit ettiğini hissetmek. 

Bitti bitecek derken ve yasaklar azalırken her seferinde "keşke her şey eskisi gibi olabilse" dileğini tutmamak imkansızdı. Her şey mi? Her şeyi yeniden düşünmek gerekiyordu. Eskiyi, yeniyi, normali, anormali hep tekrar tekrar düşünmeye sevk ediyordu COVID-19. Dünyanın her yerinde varlığını hissettiren bu salgın için ilk günlerde ne aşı ne ilaç... Olan biteni doğru dürüst anlamak için doğru bilgilere ulaşabilmek için emek ve ayrılan zamana ihtiyaç vardı. 

Sarsılmıştık ve bu sarsıntı daha önceki sarsıntılardan farklıydı. Gerçeği değerlendirme konusunda zaman zaman zorluklar yaşıyordum 2000 yılından bu yana ve şizofreni tedavisi görüyordum. COVID-19 virüsü gerçekti ve bu gerçek karşısında sadece şizofreni tedavisi görenler değil tüm insanlık sarsılmıştı. COVID 19 Çin'in Wuhan kentinde başlayıp tüm dünyaya yayılmış ve ölüm haberleri iliklerimize işlemişti. Yarasalar mı diyorduk, hayvanlardan insanlara geçmiş diyorduk, damlacık yoluyla bulaştığı için maske takmak önemli diyorduk ama ne olduğunu söylemek kolay, anlamak çok daha zor...

Tam da böyle bir zamanda bu virüsle ilgili söylentiler çoğaldı, asılsız haberler yayılmaya başladı ve inanılmaz bir şekilde bu haberlere inananlar çoğaldı. Şüphe de ölüm gibi varlığından daha  çok tehdit eden tarafıyla çok daha keskin ve yaralayıcıydı. Yanımızda oturan kişinin COVID 19 belirtileri taşıyıp taşımadığından, kendimizden, haberlerden ve en çok da gelecekten şüphe duyuyorduk. Bu gerçekle nasıl yaşayacağımıza ilişkin bir rehber yoktu. Bu virüsün ne zaman bitebileceğine dair bilgimiz hala yok. Bu yokluk beraberinde kaygıyı getiriyor ve yaşamımızın merkezine kaygı yerleşince amaçlarımız, isteklerimiz ve hayallerimiz ve hatta hatıralarımız netliğini kaybediyordu. 

Beden ve ruh sağlığımızı korumak için bir şeyler yapma gerekliliği sorumluluğa davet ediyordu bizi. Sorumluluk ve özen istiyordu yaşamlarımız hem de yaşamın her alanında. Aşı bulundu, çok mutlu olduk çünkü aşı çözümü beraberinde getiriyordu ama aklımız o kadar çok karışmış ve bazılarımız o kadar karamsarlaşmıştık ki aşıdan da şüphelendik. 

Neler olduğunu yalın bir dille anlatmak ve anlamak isteyenler buluşabiliyordu bazen. İyi ki bu buluşmalar gerçekleşiyordu zoomda veya çevrimiçi başka platformlarda. Bir araya gelme özlemi, rahat rahat nefes alma özlemi, dokunma özlemi sürerken dertleşebilmek, konuşabilmek ve olanları olduğu gibi anlamak, abartmamak, paniğe kapılmamak için her zamankinden fazla çabalamamız gerekiyordu. 

Çözümün bir parçası olmak bazen kağıt kalemle yazarak, bazen çorbada tuz olarak bazen de sakin kalarak mümkündür. Mesele galiba kendi sağlığımız ve başkalarının sağlığı konularında özenli tavrımızı sürdürmek, sorumlu olduğumuzu bilmek ve çözümün bir parçası olmaya istemekle ilgilidir. 

Yaşam bir yapbozsa ve her sabah bu yapboza yeniden başlamak ve resmin bütününü görmek gerekiyorsa ve sabırlı olmak her şeyden önemliyse, parçaları yerlerine zaman zaman yanlış yerleştirecek olsak da kendimize saygı duymalı ve güvenmeliyiz.  Yapbozla ya da yaşamla uğraşırken ıslık çalmayı, şarkı söylemeyi ve kedimizin, sokak kedilerinin, kendimizin  başını sevmeyi unutmamalıyız. Yanımızda duran ve yapbozu bizimle birlikte tamamlamaya çalışan insanlara da uzaklarda başka yapbozlar tamamlamaya çalışanlara da sevgi, sabır ve umut diliyorum. 

Ruh sağlığımızı birlikte korumamız gereken pandemi günleri bize dayanışmayı hatırlatmıştır. Dayanışma öyle güzel bir şey  ki yalnız kalma ihtiyacını da birlikte hareket etme durumunu da anlamlı hale getirir ve yalnızlığınızda başkaları için ne yapabilirim diye düşünürken bulursunuz kendinizi ve başkaları da aynı durumdadır. Pandemi günleri insanların arasındaki mesafeyi açtığı zannedilen günlerdir ama dayanışmayı deneyimliyorsanız bu mesafe sadece metrelerle ölçülebilir cinsten kalmaya mahkumdur. 

Yasemin Şenyurt

05. 10. 2021 

Bu Şiirden Çıkış İçin Okumaya Devam Edin

 

Gece çizgileri

Biraz elim titreyecek

Biraz ağlayacağım

Gece çizgileri

Biraz dua edeceğim

Biraz dans 

Gece çizgileri

Bir kedi koşup kucağıma kurulacak

Adı kraker

Kraker yeşil yeşil bakacak

Yaramaz olacak 

Tüylerinde sevgi

Gece

Bir şarkı seni iyileştirecek

Dinlendirecek

Kurumuş yapraklardan

Baharatlara her yerde bir şiir bulacaksın

İlk önce aynada

Haritada

Bilette

Gece çizgileri

Bebek bebek kokacak

Lıkır lıkır içecek sütü bebek

Kıkır kıkır gülecek anneanne

Su olacaksın

Dur

Su olacaksın

Ak

Su olacaksın

Duraklasan da

Gece çizgileri

Pisi pisilerle daha güzel

Güz

Daha güzel

Su olacaksın

Masal olacaksın

Hep bir bir gelecek zar

Hiç üzülme 

Oyun böyle de oynanır 

Gece çizgilerinden bir bahçedir

Benim krallığım 

Canın yana yana 

Alışıyorsun canına

Alışıyorsun yanmaya

Gece çizgilerinden bir bahçedir

Benim defterlerim 

Şiir demeye bin şahit isteyen bu şiirden çık

Pencereyi aç

Güneşe sarıl

Hep bir bir gelecek zar

Sen çayına şeker at

Karıştır aklını 

Aşktandır der bir bilge

İnan ona 

Yasemin Şenyurt

04.10.2021 

Gezegen Arayışı/ Yasemin Şenyurt

Uzak Değil ki

 

UZAK DEĞİL Kİ 

Sabah  kaya 

Akşam dağ

Gece çiçek 

Öğle saatleri şiir

Öğle saatleri şiir

Günün kavgasında olsak da

İçinde tekrar eden renkler

Biraz üşüsek ne çıkar 

Biraz üzülsek ne olur

Sabah kaya

Kayanın içine saklanmış bir yanım 

Akşam dağ

Dağın zirvesi bir öykünün başlangıcı

Gece çiçek

Hiç solmak nedir bilmez 

Sokaklar

Kafeler

Müzeler

Mucizeler

Hepsi hepimiz için

Bu hediye sadece senin

Sabaha doğru 

Bir gemi mavi

Başka mavi

Çizdim milyarlarca kez

En sonunda başardım

Deniz uzak değil

Deniz içimizde

Alabildiğine hür

Dalabildiğince mavi

Sevdiğince derin 

Yasemin Şenyurt

29.09.2021

Kediler Şarkı Söyler mi? / Yasemin Şenyurt

Ada / Yasemin Şenyurt

Güzel Şey Doğrusu Sonbahar

 

Fromm'a Mektup

 

Disiplin içten gelecek

Turuncu turuncu

Sabır olmadan olmaz

Nasıl ustalaşır insan

Sevgide

En çok inanç ile

Akla uygun inanç ile

İnanacaksın kendine

İnanacaksın 

Yoğunlaşacaksın

Anda 

Yoğunlaşmak ki

Kendinle kalabilmek en başta

Oyalanmadan

Kendinle kalabilmek

Sevme ustası

Kapılmadan narsisistik çarpıtmalara

Nesnel ve alçakgönüllü olur

Nesnel

Alçakgönüllü

Usta ah usta

Sevgi üzerine ne güzel söyleşmişsin bizimle

Herkes biraz rüyada demişsin

Uyansak aslında

Yoğunlaşsak

Yoğunlaşsak anda

Yorgunluk anlamlı olacak o zaman

Usta

Anlıyorum çok iyi anlıyorum

Öğreniyorum

Öğrenmek biter mi?

Usta

İnsan tüketmesin sevgiyi

Boş konuşma ile demişsin

Sessizlik göz kırpıyor şimdi

Öyle yalın

Öyle derin yazmışsın ki

Ah be usta

Bu kitap biter mi? 

Sevmek 

Ne zaman ki aşabilir

İki kişilik bencilliği

O zaman sevmektir

Usta doğru söze ne denir ?

Yasemin Şenyurt

Korkusuz /Yasemin Şenyurt

İyileşme Mümkün

 

İyileşme Mümkün blog adresini Dokuz Eylül Üniversitesi PDR Bölümü öğrencileri ile birlikte hazırladık. Blog adresinde en güncel yazı: 

https://sizofrenideiyiolus.blogspot.com/2021/09/mavi-at-kafe-ile-ilgili-guzel-bir-haber.html

Topluma Hizmet dersi kapsamında böyle güzel bir çalışmaya imza attıkları için Sevgili Sibel Aksüt'e ve Sevgili Emsal Dirlik'e teşekkür ederiz.