İzleyelim ve Paylaşalım!

"yıkılmak zorunda olan zihinlerdeki duvar"


İZEV için bu videoyu izleyelim, paylaşalım :

https://www.youtube.com/watch?v=3dnzLM_N-2Q&feature=share

dünyadan olmamak

Fotoğraf: Yasemin Şenyurt

sabah denizde bulmuştum kendimi

kalbim çarpıyordu

rüya gibi

balıklara yakındım

hayretler içinde kalmıştım

zar zor konuşuyordum

deniz kızı olmuşum üç günlüğüne

dileğim gerçekleşmiş

tuz içinde dilim damağım

güneş içinde başım

mantıklı ol diyor dünya ama

ben dünyadan değilim bu sabah

yasemin şenyurt

24.04.2018

Ankara 

Salıncak Sırası

Malevich diye bir ressam (mı)

Şiir yazmış nokta

Kar kaplı çatıda 

Beslenme çantasında bile not defteri

Ben hayal kurunca böyle

Adını duydum kare kare

Gözlerim deniz içinde

Magritte bir ressam diye (mi)

Kuşlar havalanıyor

Ellerine dokunmak için uzanıyor bir pati

Yaprak yeşil ve dönüşüyor

Omzumdan içeri 

Düşünüyordum da

Karşı bahçeden gelen çocuk sesleridir

İlkbahar

Hayal edersin 

Salıncak sırasındaki yetişkini

yasemin şenyurt

ankara

18.04.2018

trieste'de bir an

Gözlerimi kapayınca mı Roma

Açınca dondurma düşmüş

Yeşilköy'de annem babam ve ben

Dünyaya dair merak içindeyim

Gökyüzü çok yıldızlı

Ses tonuma kaçmış antep fıstığı

Gözlerimi kapayınca mı İstanbul

Aklım fikrim şiirlerde

Yıllar sonra sırtımda bir çanta

Giderken İtalya'ya 

Aklım fikrim mavide

Gözlerime inanamasam da

Trieste'de bir an

Sonsuz güzel

Özgür

Umberto Saba'nın şiirleri kadar

Trieste'de bir an

İyileşmeye dair

Sonsuz mavi

Özgür 

Yasemin Şenyurt

18.04.2018

iki kere iki

ne zaman kitabın başına dönsem

aklım güneşte kalıyor

ilkbahar öğretiyor

iki kere iki kere bazen bir asal sayı edebilir

melih cevdet anday okumadan önce

rahatım yerinde

ağaç ağaçtır diyebiliyorum

orhan veli okumadan önce

rahatım yerinde

 dalgacı mahmut gökyüzünü boyuyormuş bilmiyorum

nazım hikmet okumadan önce

rahatım yerinde

tahir ile zühreden habersizim

attila ilhan okumadan önce

deniz yerli yerinde 

yasemin şenyurt

10.04.2018

Çello Rüyası

Güzelce görmek için iyice ölmek lazım. Ölmekten kastım yaşamın son bulması değil. Sonsuz olmadığımızın farkındalığı ile yaşamaya başlamak bence değişimin başladığı an. İyice ölmüşseniz görme haliniz de bundan etkilenir. Geçenlerde bir rüya gördüm. Bir çeşit zihinsel aktivitelerimi anlamaya çalışan bir makineye bağlanmıştım ve bu makineden kurtulduktan sonra "ne oldu" diye sorduğumda gördüğünüz resimlerden sadece çello resmine çok aktif tepki verdiniz, çelloyu çalmaya çalıştınız gibi bir yanıt aldım. Hayatımda enstrüman çalmayı hiç başaramamış biri olarak gördüğüm bu rüya bana öğrenme tutkumu işaret etti. Öğrenme tutkumu gördüm ve yaşamda bilmediğim şeylerin beni çok heyecanlandırdığını daha iyi anladım. Sınırlı ve sonlu olduğumuz bilinci ve belirsizlikler insanı kötü etkiler gibi gözüküyor ama insan bu iki gerçeği kabul edebilir ve onlara bakışını değiştirirse en karamsar zamanında bir ayrıntı ile, bir anı ya da bir öykü ile aktif cevaplar verecek ve hatta yaşadığı tüm olumsuzluklara meydan okuyabilecektir. 

İyice yaşamak demedim, farkındayım. İyice ölmek dedim çünkü ölmek yaşamak kadar gerçek ama yaşamdan kat kat fazla farkındalık yaratma gücü var. Her şeyi sıralamaya çalışırken ya da belli bir düzen içinde anlamaya çalışırken birden bir şey yaşamınızı kesintiye uğratıyor ve bu bazen aşk ve bu bazen sevdiğiniz birinin kaybı bazen de bir kitap... Yaşamınızın kesintiye uğraması ile bambaşka bir insan olma ve hayatı eskisinden çok daha farklı algılama olanağınız var. Bu yaşam deneyimi bir çeşit ölüm. Belki de şöyle demeliyiz: " Ah bu ölüm çekilmez/ içindeki farkındalık olmasa" Siz bu deneyimi herkes ne der ya da nasıl düşünür düşüncesinden sıyrılamadan yaşarsanız iyice ölme şansınızı ya da başka bir insan olma şansınızı yitirirsiniz. 

Rüyama dönecek olursak belki de bana kalem, daktilo, akrilik boya, tuval de gösterdiler ama sadece çelloya yanıt verdim çünkü o çello gelecek demek. Geleceğe ve bilinmeze böyle güçlü bir yanıt verdiğim için kendimi seviyorum.

Yaşamın hesaplanabilir olmadığını anlatan Dostoyevski'ye saygı ile...

Yasemin Şenyurt

05.04.2018

Ankara 

şaka gibi şiir

 

demliğe kaç kaşık bulut sığmış

deniz bilgini de olurum bu gidişle

kaptan da olurum

gerçekliğin dibini de kazırım

külah da yaparım 

içine şekerler koymak için

somut ve soyut öyle kolay ayrılamaz birbirinden 

misal mi istiyorsun

isteme

yağmuru sevmeden

ağlamayı öğrenmiş sayılmazsın

kirpiklerim ok değil

öğrendim işte

seneler sonra

gerçekliği sildim biraz

korktular

yerine koyacak şeyim yok sanmışlar

mübalağa sanatında hata olmaz 

gerçekliği silince

yedi pamuk prenses geldi

oturduk

uçan halıda

mübalağa sevmeyince

nisan ayını unutur insanlar

çocuk olmamışlar gibi

etekleri uçuşmamış

karınları zil çalmamış gibi

nisan ayını unutmasa pekiyi olacak insan

teşekkür alamasa da meleklerden

takdir alacak şairlerden 

yasemin şenyurt

01.04.2018

ankara

bir sürahi limonata

çiçek aşısı olurken

kaptırdım kendimi

bahçeye dönüştüm

inandım ki 

inadına lirik olmalı bir gün

buz gibi bir limonata ile unutmalı insan

en koyu derdini

şöyle kafasını kaldırdı mı

kadrajına almalı düşlerini

şöyle kollarını açtı mı

kucaklayabilmeli arkadaşını

deniz kokusunu davet etmeli

çayını yudumlarken

bir kitabın seksen yıl hatrı olmalı

aklımda dememeli insan

ladese tutuşsa da sürekli

aklında olsa bile 

unutmamış olsa bile

yenilebilmeli

yasemin şenyurt

31.03.2018

19:04

ıslığım olmasa

çiçek çiseliyor

kalemime

bir fotoğrafçının sergisindeydim

dün ve bugün

dolaba tıkıştırdığım bütün notlar

başımın etini yiyordu evde 

çiçek çiseledi durdu

odaya ve yazılamayana

kayıp düşüyordum yollarda

ne buz ne kar yüzünden

aklım sergideki bir fotoğrafta

şair oluyordum şiirsiz

bir gezgin olmak için

önce yürüyebilmeli

ben kayıp düşüyorum

akdeniz miyim

karadeniz mi

egede bir kum tanesi mi

dalgının tekiyim

aklımda şairane bir şeyler var

çiçekçi olmalıydım

şurada bir şeyler karalamasam

ölecekmiş gibi olurum

meslek meselesinden

sınıfta kaldım

şu ıslığım da olmasa

yoksul sayılırdım

yasemin şenyurt

19.03.2018

ankara

21:50

turuncu gün

çiçek çiseliyor 

sanki bir sürpriz gelişi baharın

kımıldıyor turuncu gün

sanki kızarmış ekmek kokusu

renkli düşler oyununda ilk sahne

karşı balkonda balonlar sıra sıra

deniz kokulu tişörtümü giyiyorum

bir yerim var kimse bilmez

 

bu şehri anından öpüyorum

kara kara düşünüyor ölüm

yasemin şenyurt

19.03.2018

ankara

7. Toplum ve Şizofreni Sempozyumu: Sevmek ve Çalışmak

7.Toplum ve Şizofreni Sempozyumu, 24-25 Mart tarihlerinde Ankara Üniversitesi Eczacılık Fakültesi 50. Yıl Salonu'nda gerçekleşecek. Programa ve kayıt için gerekli adımlara linkten ulaşabilirsiniz. Şizofreni Dernekleri Federasyonu'nun bu etkinliğini kaçırmamanız dileği ile. 

http://sizofrenifederasyonu.org/events/7-toplum-ve-sizofreni-sempozyumu/

Sevdiğim Şeyler

Fotoğraf: Yasemin Şenyurt

 güneşin üstüme başıma çarpmasını sevdim

yaz kış demeden

defterlerin müjdesini

kitapların kokusunu

denize girerken 

aklıma gelenleri

denizde uzanırken

aklımdan gitmeyenleri

tarif edememeyi sevdim daha çok 

yıldızları sevdim

gecenin bir saati

omzumda iki kedi

düşsel yolculuklara çıkmayı sevdim

önemli meseleler hakkında düşünürken

çocukluğumun bana dönmesini sevdim

sevdim çok sevdim

saçlarımın örgüsünü

yapısökümü

ve 

harfleri

erik bu denli yeşil

sabah bu denli tutkulu

çok sevdim

sessizlikte yüzen anlamı

mavi mızıka

bir an sonsuz

hayalgücünle söyle şarkını

daha çok duyulacak

kıyıdakiler

ufuktakiler

diptekiler

birlikte söyleyecek

mavi bir mızıka

tereddütlerini unutturacak

hiç inanmamıştın ama 

atlarsan 

dalarsan

maviliğe

göz kırpar sana tutunamayanlar 

denize doğru gidiyoruz

ellerimiz deniz kabuğuna dönüşmüş

ayaklarımız yok

o tuhaf çekici koku ile

hayalgücünle söyle şarkını

yasemin şenyurt

14.03.2018